عوامل ساختارى تعيين‌كننده استراتژى معاصر كشورها، نظام بين‌المللى «١» و سازمانهاى بين‌المللى بيش از افراد (سياستمداران و استراتژيستها)، گروهها (مانند گروههاى فشار و با نفوذ) «٢» و شركتهاى چند مليتى، در اتّخاذ، هدايت و سازماندهى سياستها و استراتژيها نقش دارند؛ امّا اين سه مؤلفه به يك اندازه داراى نقش نيستند، بلكه چون كشورها از استقلال بيشتر در تصميم‌گيرى، توانايى افزونتر در تنظيم امور داخلى و قدرت فراوانتر در برقرارى روابط ديپلماتيك با عناصر ديگر تصميم‌گيرى (مانند سازمانها و شركتها) «٣» برخوردارند، مهمترين مؤلفه در سياست بين‌المللى محسوب مى‌شوند. «٤» به همين دليل، در بررسيهايى كه از سه عنصر فوق به عمل مى‌آيد، نخست به بررسى كشور مى‌پردازيم.
كشور كشور به مفهوم امروزى، ثمره و نتيجه «عهدنامه وستفاليا» است. اين عهدنامه كه بعد