... و اگر خداوند بعضى از مردم را به وسيله بعضى ديگر دفع نكند، ديرها و صومعه‌ها و معابد يهود و نصارا و مساجدى كه نام خدا در آن بسيار برده مى‌شود، ويران مى‌گردد.
همه مسلمانان بايد در چنين جنگى كه بر آنها تحميل شده است (جهاد دفاعى)، شركت نمايند، حتى اگر امام معصوم (ع) در آن حضور نداشته باشد، اين جنگ به منظور دفاع از كشور، جان و مال مسلمانان صورت مى‌گيرد.
به اختصار مى‌توان گفت، انگيزه‌هاى اصلى جنگ در اسلام به نابودى شرك، بت‌پرستى و گسترش آيين خدا بر مى‌گردد. «١» در هر صورت، هر يك از انگيزه‌هاى فوق كه در قالب جنگ دفاعى و يا ابتدايى قرار مى‌گيرند، مصاديقى دارند، كه به برخى از آنها اشاره مى‌شود.
١- جنگ با كفار و مشركين: قرآن مجيد دستور جنگ عليه كفار و مشركين را صادر كرده است.
«... فَقاتِلُوا ائِمَّةَ الْكُفْرِ انَّهُمْ لا ايمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ» «٢» ... با پيشوايان كفر پيكار كنيد چراكه آنها پيمانى ندارند، شايد دست بردارند.
«وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ ...» «٣» و آنها را (بت پرستانى كه از هيچ گونه جنايتى ابا ندارند) هركجا بيابيد به قتل برسانيد.
٢- جنگ عليه منافقين: خداوند در قرآن كريم، به اهل ايمان فرمان مى‌دهد، در صورتى كه منافقين از نفاق و فتنه‌گرى دست برندارند با آنان جنگ كنيد.
«... فَانْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَ يُلْقُوا الَيْكُمُ السَّلَمَ وَ يَكُفُّوا ايْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ اولئِكُمْ جَعَلْنا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطاناً مُبيناً» «٤»