ويليام داقرتى نويسنده آمريكايى مقاله «جنگ روانى»، تعريفى را كه در مطبوعات علمى و عمومى از جنگ روانى آمده است، به اين صورت ذكر مى‌كند:
«جنگ روانى عبارت است از مجموع اقدامات يك كشور به منظور اثرگذارى و نفوذ بر عقايد و رفتار دولتها و مردم خارجى در جهت مطلوب [كه‌] با ابزارهايى غير از ابزار نظامى، سياسى و اقتصادى [يعنى تبليغاتى‌] انجام مى‌شود.» «١» بر خلاف تعريف فوق، جنگ روانى داراى كاربرد داخلى نيز مى‌باشد. در اين حالت شامل حمله‌هاى شديد تبليغاتى دو گروه داخلى نسبت به يكديگر مى‌شود. اين تبليغات براى ايجاد نگرش دلخواه در مردم، صورت مى‌گيرد.
همان طور كه از تعريف جنگ روانى مشخص است، هدف اصلى در جنگ روانى تضعيف و انحراف افكار عمومى به منظور تحميل اراده بر آنهاست، زيرا در اين صورت بدون به كار بردن ابزار نظامى، اقتصادى و سياسى گران و پرخرج، دشمن آماده تسليم در برابر طرف مقابل مى‌گردد. براى نيل به اين هدف، در ابتدا اطلاعات لازم و دقيق جمع‌آورى مى‌شود، سپس اين اطلاعات به وسيله ابزارهاى جنگ روانى به كار گرفته مى‌شود و سرانجام ميزان تأثير جنگ روانى بر دشمن به منظور تقويت نقاط قوت و كاهش نقايص، مورد ارزيابى قرار مى‌گيرد. «٢» براى تحقق جنگ روانى، ابزارهاى مختلفى از جمله «شايعه سازى» به كار مى‌رود كه با رعايت اختصار به شرح كوتاهى از آن مى‌پردازيم.
شايعه به معناى انتقال اخبار غير موثق است كه در جاهايى كه وسائل اطلاع رسانى كم بوده يا مسؤولين اجرايى اطلاعات كافى در اختيار مردم نگذارند، گسترش مى‌يابد.
كسانى كه شايعه را گسترش مى‌دهند، هدفهايى چون، جلب اعتماد طرف مقابل، بيرون ريختن ناراحتيهاى درونى و نظاير آن را دنبال مى‌كنند. در هر صورت نتيجه نهايى‌ مسائل نظامى و استراتژيك معاصر ٧٤ علل معنوى جنگ ص : ٧٠