الجزاير) اعتبار جهانى خود را تنزل يافته ديد. بنابراين براى اعاده حيثيت بين المللى و نيز بر اساس تنشهاى ديرين سياسى، فرهنگى و اقتصادى فرانسه با آمريكا، درصدد دستيابى به تسليحات هسته‌اى برآمد. بطور عمده، برنامه دستيابى هسته‌اى فرانسه، با روى كار آمدن «ژنرال دُوگل» در سال ١٩٥٨ ميلادى آغاز شد و سپس با تلاش بيشترى ادامه يافت. «١» سرانجام در سال ١٩٦٠ ميلادى فرانسه به بمب اتمى دست پيدا كرد. در دهه ٨٠ ميلادى فرانسه پروژه «اورِكا» «٢» را مطرح كرد، اين طرح بر خلاف ظاهر غير نظامىِ آن، خواهان دستيابى به تكنولوژى ساخت تسليحات اتمى جديدى است. «٣» ج- استراتژى هسته‌اى چين‌ عواملى مانند ابطال قرارداد سرّى خروشچف و مائو مبنى بر كمكهاى فنى به چين در ساخت بمب اتمى از سوى شوروى (سابق)، طرح و اجراى استراتژى پاسخ انعطاف‌پذير و بيرون ماندن چين از چتر اتمى شوروى (سابق)، تمايل چين به ابراز نقش مستقل در صحنه جهانى مطابق «تئورى سه جهان» مائو، تهديد آمريكا در جريان جنگ كره و جنگ ويتنام و نظاير آن، باعث شد كه استراتژى هسته‌اى مستقل در چين پايه‌گذارى شود. «٤» چين در سال ٩٦٤ مسائل نظامى و استراتژيك معاصر ٤٣ ج - استراتژى هوايى ص : ٤٣ ١ ميلادى به بمب اتمى دست يافت. در سالهاى بعد قدرت هسته‌اى چين از نظر كمى و كيفى روبه گسترش نهاد. اين كشور در سالهاى اخير، در تكنولوژى ساخت موشكهاى بالستيكى قاره‌پيما، موشكهاى قابل پرتاب از زيردريايى، هواپيماهاى بمب افكن ميان برد و زير دريايى هسته‌اى به پيشرفتهاى قابل توجهى رسيده است. چين در كنار توجه به استراتژى هسته‌اى، از نظر كمى به تقويت نيروى زمينى و نيروى شبه نظامى، نيروى هوايى و دريايى پرداخته است و از لحاظ كيفى نيز به رشد قابل ملاحظه‌اى در سازماندهى، انضباط نظامى، به كارگيرى سلاحهاى مجهز به ليزر و كامپيوتر،