سوق‌الجيشى مترادف بالشكركشى و استراتژى به كار مى‌رود. «١» در اصطلاح، منطقه استراتژيك به برخى از نقاط جغرافيايى زمين گفته مى‌شود كه به دلايل زير داراى اهميت است.
١- واقع شدن بين دو ناحيه مهم: «٢» مانند عربستان كه بين خليج فارس و درياى سرخ قرار گرفته است.
٢- موقعيت تجارى و مسافرى: مانند جزيره كيش در آبهاى جنوبى ايران كه داراى چنين نقشى است.
٣- موقعيت بندرگاهى: «٣» مانند لبنان كه در ساحل شرقى درياى مديترانه از موقعيت بندرگاهى برخوردار است.
٤- واقع شدن در كنار تنگه‌هاى بين المللى: مانند ايران و عمان به علت واقع شدن در دو سوى تنگه هرمز.
به دليل چنين اهميت سياسى، اقتصادى، فرهنگى و نظامى است كه تصرف يا كنترل منطقه استراتژيك يا حياتى، موجب برترى قابل توجه قاره‌اى، منطقه‌اى و ملى هر كشور يا كشورهايى است كه آن را به اشغال درآورند و يا از آن نگهدارى مى كنند. البته اهميت مناطق استراتژيك در زمان جنگ دو چندان مى‌شود، زيرا از طريق آن مى‌توان ضربه‌هاى مؤثرى بر دشمن وارد كرد. اما گاه يك منطقه اهميت استراتژيكى خود را از دست مى‌دهد. و يا اين اهميت كاهش مى‌يابد. به عنوان مثال، دسترسى آسان به مراكز حياتى شوروى سابق از طريق خاك تركيه، آن كشور را از اهميت استراتژيكى بالايى برخوردار ساخته بود. اين اهميت با فروپاشى شوروى سابق كاهش يافته است. «٤» ٣- مبانى و اصول استراتژى‌ براى انتخاب استراتژى، شناخت از محيط، آگاهى از امكانات كشور، اطلاع از تاريخ ملّى و نظاير آن لازم است. اگر استراتژى بر اطلاعات دقيق پايه گذارى نشود، به اهداف‌