خود بپردازند. نتيجه اين اقدام، پيروزى اسرائيل غاصب بر ارتشهاى عربى در سال ١٩٤٨ ميلادى (١٣٢٧ ه. ش) بود. «١» اوّلين سازمان اطّلاعاتى مدرن فرانسه، توسط «ناپلئون بناپارت» پس از تكيه بر مسند قدرت، تأسيس شد. وى از اطّلاعاتى كه اين سازمان گردآورى مى‌كرد، براى سركوب مخالفان داخلى و قدرتهاى رقيب خارجى استفاده مى‌نمود. امّا سازمانى كه وى براى تقويت و تداوم حكومتش بنا نهاد، مايه سقوطش شد، زيرا «ژوزف فوشيه» رئيس اين سازمان در قبال پولِ هنگفت، همه اطّلاعات موجود را در اختيار سازمان اطلاعاتى پروس (آلمان فعلى) قرار داد. اين اطّلاعات در آخرين جنگ نيروهاى متحد اروپايى عليه ناپلئون در سال ١٨١٥ ميلادى (١١٩٤ ه. ش.) بسيار مؤثر افتاد و ناپلئون را براى هميشه از اريكه قدرت به زير كشيد. «٢» بعد از كودتاى ٢٨ مرداد ١٣٣٢ ه. ش. و با ورود آمريكاييان به صحنه سياسى ايران، لزوم تأسيس يك سازمان اطلاعاتى و امنيتى سازمان يافته و منسجم احساس شد. علت چنين ضرورتى، حفظ و تحكيم قدرت رژيم آمريكايى شاه و كسب اطّلاعات از فعاليتهاى سياسى، نظامى و ... روسها بود. ساواك براى نيل به اهداف مذكور، تأسيس شد و سپس به گسترش كمى و كيفى خود، زير نظر سرويسهاى اطلاعاتى آمريكا، اسرائيل غاصب و انگليس پرداخت. نتيجه اين اقدام، گسترش دامنه فعاليت ساواك به خارج از كشور بود. فعاليت ساواك در عراق نيز توسعه يافت. بر اين اساس، بين سالهاى ١٩٧٥- ١٩٧٢ ميلادى (١٣٥٤- ١٣٥١ ه. ش.) جاسوسان ساواك با ايجاد يك شبكه امنيتى با كردهاى شورشى مخالف دولت بغداد همكارى مى‌كردند. اين شبكه، اطّلاعات جمع‌آورى شده را به رهبرى كردهاى شورشى (بارزانى) مى‌داد و بر مبناى آن تهاجمات بعدى عليه نيروهاى دولتى عراق انجام مى‌گرفت. اين امر، موجب رَنجش دولت بغداد از دولت ايران و در نتيجه كاهش روابط دو كشور شد. «٣»