ماهواره‌ها، اهداف زمينى و بويژه موشكهاى بالستيكى و ضد بالستيكى دشمن (شوروى سابق) در مراحل مختلف پرتاب و پرواز اقدام كند. امروزه على‌رغم از بين رفتن خطر تهديد هسته‌اى شوروى (سابق)، برنامه SDI به جاى مقابله با خطر گسترده موشكهاى شوروى (سابق) به دفاع از حملات موشكى محدود دشمن در اقصى نقاط جهان پرداخته است. «١» از همان آغاز اعلام و شروع به كار گروههاى تحقيقاتى پروژه SDI، اثرات شگرف آن بر امور داخلى آمريكا، روابط بين‌المللى و بويژه بر روابط استراتژيك دو ابرقدرت آشكار شد. در جامعه داخلى آمريكا، دو جناح مخالف و موافق با پروژه SDI شكل گرفت. از يك سو مخالفان، SDI را پرهزينه، غيرعملى و موجب تشديد روند تسليحاتى بين آمريكا و شوروى (سابق) معرفى كردند و از سوى ديگر، موافقين آن را براى جبران عقب‌ماندگى تسليحاتى آمريكا در مقابل شوروى (سابق) اجتناب‌ناپذير دانستند. «٢» مهمتر از آن، اين پروژه از جنبه‌هاى مختلفى بر روابط استراتژيكى دو ابرقدرت تأثير گذاشت. صرف نظر از تأثيرات جزئى آن، فقدان آمادگى و توانايى اقتصادى و تكنولوژيكى روسها در ورود به روند مسابقه تسليحاتى عليه SDI، آنان را واداشت كه با دادن امتيازاتى، آمريكاييها را از ادامه پرشتاب تحقيقات SDI منصرف سازند. به عنوان مثال، در سال ١٩٨٥ ميلادى (١٣٦٤ ه. ش.)، گورباچف طى نامه‌اى خصوصى به ريگان خاطرنشان كرد، چنانچه آمريكا SDI را كنار بگذارد، حاضر است درباره كاهش پنجاه درصدى تسليحات اتمى شوروى (سابق) با آمريكا وارد مذاكره شود. امّا اصرار آمريكاييها به ادامه پروژه تسليحاتى جنگ ستارگان و عدم توانايى روسها در رقابت با آن، شورويها را به كنار گذاشتن برنامه‌هاى تسليحاتى و تسريع در برنامه‌هاى توسعه و رفاه اقتصادى تشويق كرد؛ ليكن فروپاشى شوروى (سابق)، به اين كشور مجال پرداختن به برنامه‌هاى مذكور را نداد. «٣»