استراتژى انهداف گسترده نمود. دوم، جناح طرفدار خروشچف معتقد شدند كه قدرت هسته‌اى شوروى قادر به پاسخگويى عليه تهديدات هسته‌اى آمريكاست. بنابراين، ديگر نيازى به نيروى زير پرچم فراوان نيست. سوم، آمريكا و شوروى (سابق) به نحو چشمگيرى به بهبود و توسعه سيستمهاى پرهزينه دفاع ضدموشكى پرداختند. «١» ب- هواپيماهاى استراتژيك‌ «سر جورج كايليه» «٢»، دانشمند انگليسى در سال ١٨٠٤ ميلادى (١١٨٣ ه. ش.)، اوّلين هواپيما را ساخت كه بدون موتور و توسط جريان باد قادر به پرواز بود. برادران رايت انگليسى نيز در سال ١٩٠٣ ميلادى (١٢٨٢ ه. ش.) اوّلين انسانهايى بودند كه با هواپيما پرواز كردند. قبل از اينكه هواپيما در خدمت حمل و نقل مسافرى و بار قرار گيرد، در جنگ جهانى اوّل و سپس تعداد بيشتر و با كيفيت‌تر آن، در اواسطه دهه ١٩٣٠ ميلادى (١٣٣٠ ه. ش.) در جنگهاى اسپانيا و اتيوپى، چين و ژاپن، و آنگاه در جنگ جهانى دوم مورد استفاده قرار گرفت. اين كاربردِ رو به افزايش، نشان از تأثيرات شگرف هواپيماهاى بمب‌افكن در بر هم زدن توازن قدرت و احتمال پيروزى سريعتر بر حريفان داشت. «٣» بعد از جنگ جهانى دوم، شاهد ظهور و پيدايش هواپيماهاى مدرنتر نظامى موسوم به «هواپيماهاى استراتژيك» بوده‌ايم كه همگام با پيشرفت تكنولوژى و بهره‌گيرى از دستاوردهاى آن، به كاربردهاى متنوعتر، قدرت مانور بيشتر و ارتفاع پرواز بالاتر دست يافتند. ويژگى اخير (پرواز در ارتفاع بالاتر از ابرها) كه مديون شكل و ساختمان مخصوص است «٤»، اين امكان را براى هواپيماهاى استراتژيك فراهم مى‌آورد از تيررس دشمن دور بمانند و از تغييرات و تحولات جوى (مانند رعد و برق و تگرگ) در امان باشند. و نيز، فاصله زياد و طولانى را با سرعت چند برابر صوت بپيمايند. بدين وسيله‌