عبرتهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٧

٤- بدعت گذارى:
خداوند متعال، دين خود را كامل و بى‌هيچ گونه كاستى به آدميان هديه كرده «١» و جايى براى افزودن يا كاستن و اظهار نظر ديگران در آن نگذاشته و اعلام فرموده‌است كه دين خالص، تنها از آنِ خداست و تنها همان را مى‌پذيرد:
«الا لِلَّهِ الدينُ الْخالِصُ» «٢»
آگاه باشيد كه دين خالص تنها از آن خداست.
با اين همه، همواره كسانى بوده‌اند كه آگاهانه يا ناآگاهانه، آنچه را در دين نبوده‌است، به آن نسبت داده‌اند و در دين بدعت گذاشته‌اند. اين كار چنان نكوهيده است كه پيامبر گرامى‌اسلام صلى الله عليه و آله بدعت گذاران را «سگ‌هاى دوزخ» ناميده‌است. «٣»
پس از ارتحال رسول اكرم صلى الله عليه و آله بدعت گذارى در دين، كم و بيش آغاز شد و شيوع يافت و تا هنگام وقوع حادثه عاشورا به اوج رسيد به گونه‌اى كه حضرت امام حسين‌از آن به تلخى ياد كرده، مى‌فرمايد:
«ادْعُوكُمْ الى كِتابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ فَانَّ السُّنَّةَ قَدْاميتَتْ وَ انَّ الْبِدْعَةَ قَدْاحْيِيَتْ» «٤»
من شما رابه سوى كتاب خدا و سنّت پيامبرش فرا مى‌خوانم؛ چرا كه سنّت او مرده و بدعت احيا شده‌است.
ب- عبرت‌هاى سياسى‌
اشتباه‌ها و جنايت‌هاى حاكمان اموى و مزدورانشان در صحنه سياسى نيز پرشمار و عبرت‌آموز است و در اين جا تنها به برخى از آن‌ها مى‌پردازيم.
١- گم شدن صراط مستقيم:
والاترين هدف پيامبران و حكومت اسلامى،