عبرتهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨١

فصل سوم: عبرت‌ها در آيينه عاشورا
آنچه گذشت، نمودى از بيمارى‌هايى كشنده بود كه در طول نيم قرن، جامعه اسلامى را به سوى تباهى و نابودى بُرد، ولى همّت والاى امام حسين عليه السلام و يارانش پيكر رنجور و زخم خورده اسلام را از مرگ نجات بخشيد و آن حضرت با خون پاك خويش و پديد آوردن رويدادى تكان دهنده، مردم را از خمودى و سستى رها ساخت.
بى‌گمان، انقلاب اسلامى قرن حاضر، شباهت‌هايى بسيار با انقلاب پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله دارد و ثمره خون دل‌ها و كوشش‌هاى مؤمنان خداجو و آرمانخواه است كه پس از چهارده قرن به وقوع پيوست و نظيرى جز آن انقلاب برايش نمى‌توان يافت. از اين رو، بيم آن مى‌رود همان آفاتى كه به انقلاب صدر اسلام آسيب رسانيد، انقلاب اسلامى معاصر را نيز در گزند خويش گيرند، چنان كه حضرت آيت اللّه خامنه‌اى مى‌فرمايد:
اگر بين رحلت نبى اكرم صلى الله عليه و آله و شهادت جگر گوشه‌اش در صدر اسلام پنجاه سال فاصله بود، ممكن است در روزگار ما اين فاصله خيلى كمتر بشود و فضيلت‌ها و صاحبان فضائل زودتر به مذبح بروند! نبايد بگذاريم چنين چيزى پيش بيايد. بايد در مقابل انحرافى كه ممكن است دشمن بر ما تحميل كند، بايستيم. عبرت‌گيرى از عاشورا اين است. «١»
اينك، وقت آن رسيده كه به اين پرسش پاسخ دهيم كه «چگونه مى‌توانيم انقلاب اسلامى را از آفت‌هاى زيانبار در امان داريم؟» پاسخ اين پرسش، «عبرت‌گيرى از