و محمد جز پيامبرى نيست كه پيش از او [نيز] پيامبرانى [آمده و] گذشتند. آيا اگر بميرد يا كشته شود، از عقيده خويش باز مى‌گرديد؟! و هر كس از عقيده خويش بازگردد، هرگز زيانى به خداوند نمى‌رسد، و به زودى خداوند سپاسگزاران را پاداش مى‌دهد.
رسول اكرم صلى الله عليه و آله در غدير خم ضمن تلاوت اين آيه، اظهار داشت كه على عليه السلام و فرزندان او- كه فرزندان پيامبر نيز هستند- شاكران و صابرانى هستند كه هيچ گاه در دين سستى نمى‌ورزند. «١»
مى‌توان گفت طليعه گرايش به جاهليت و ترجيح نابخردانه افكار و آداب جاهلى بر احكام و قوانين اسلامى، از نخستين روزهاى پس از ارتحال پيامبر صلى الله عليه و آله نمودار شد و پيش بينى آيه مذكور محقق گشت، چنان كه حضرت فاطمه (س) درخطبه مشهور خود در همان روزها مى‌فرمايد:
«افَحُكْمَ الْجاهِلِيَّةِ يَبْغُون «٢» ... الْآنَ ماتَ رَسُولُ اللَّهِ (ص)، امَتُّمْ‌دينَهُ» «٣»
آيا حكم جاهليت را مى‌خواهند؟! اينك پيامبر (ص) چشم از دنيا فروبسته است و شما آيين او را از ميان برده‌ايد.
حديثى از اميرمؤمنان عليه السلام نقل است كه در آن فرموده‌است:
«انَّهُمْ يُطالِبُونَ بِثاراتِ الْجاهِليَّةِ» «٤»
آنان در پى [انتقام‌] خون‌هاى دوران جاهليتند.
همچنين سال‌ها بعد كه به خلافت مى‌رسد، در خطبه قاصعه، ضمن ريشه‌يابى تعصب كوركورانه، تكبّر و نخوت، از بازگشت مردم به خوى و خصلت جاهلى سخن مى‌گويد و مى‌فرمايد: