عبرتهاى عاشورا

عبرتهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٨


در چنين زمانى، هر چند قشر و برون حكومت و شيوه زندگانى مردم اسلامى است، از گوهر راستين اسلام خبرى نيست. حاكمان نامشروع آن روزگار، به ويژه امويان و كسانى كه پس از آن به حكومت رسيدند، احكام خرد و كلان اسلام را با رأى و اجتهاد خويش به تيغ تحريف و تبديل سپردند تا محصولى به دست آيد كه پايه سلطنت را محكم كند هر چند بنيان عدالت و ديانت را از ريشه بركند.
نمونه‌هايى از تحريف‌ها
بر شمردن تمامى تحريف‌هايى كه حاكمان نامشروع و ستمگر آفريده و رنگى دينى بدان‌ها زده‌اند، پژوهشى پردامنه مى‌خواهد و در مجال اين نوشتار نيست. از اين رو در اين جا تنها به چند نمونه آشكار اشاره مى‌شود. اين نمونه‌ها در چند عنوان مى‌گنجد كه در زير مى‌آيد.
الف- عبادات: مسلمانان به پيروى از دين خدا و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله هنگام انجام فريضه حج، به جاى نمازهاى چهار ركعتى در سرزمين «منى» دو ركعت نماز مى‌گزاردند. عثمان در زمان حكومت خويش چند سالى چنين كرد، ولى يك سال، تصميم گرفت نمازهاى چهار ركعتى را تمام بخواند و از آن پس‌بنى‌اميه، به جاى پيروى از رسول خدا صلى الله عليه و آله از عثمان پيروى كردند. «١»
* وليد بن عقبه، والى عثمان در كوفه، مردى فاسق و عياش و شرابخوار بود، شبى پس از عياشى براى گزاردن نماز صبح به مسجد رفت؛ زيرا شخص والى امام جماعت نيز بود. در آن روز، او به جاى دو ركعت، چهار ركعت به جاى آورد و در نماز به جاى قرآن اشعار عاشقانه خواند. پس از نماز رو به مردم كرد و گفت: «اگر مى‌خواهيد بيش از اين برايتان بخوانم!» آنگاه از مستى شراب، حالت تهوّع به او دست داد و محراب مسجد جامع را نيز آلوده كرد. «٢»