عبرتهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤

[وه!] چه باغها و چشمه سارانى [كه آنان پس از خود] بر جاى نهادند، و كشتزارها و جايگاه‌هاى نيكو، و نعمتى كه از آن برخوردار بودند [آرى،] اين چنين [بود] و آن‌ها را به مردمى ديگر ميراث داديم. و آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند.
قرآن مجيد، دانشمندان دينى مسيحى و يهودى را به دليل ترك امر به معروف و نهى از منكر، نكوهش مى‌كند و مى‌فرمايد:
«لَوْلا يَنْهاهُمُ الرَّبَّانيُّونَ وَ الْا حْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاثْمَ وَ اكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَصْنَعُونَ» «١»
چر
عبرت‌هاى عاشورا ٤٥ فصل دوم: ريشه‌هاى عبرت‌انگيزحادثه عاشورا
ا الهيون و دانشمندان، آنان را از گفتار گناه آلود و حرامخوارگى‌شان باز نمى‌دارند؟! راستى چه بد است آنچه انجام مى‌دادند.
امام حسين عليه السلام با عنايت به چنين آيات قرآنى مى‌فرمايد:
«اعْتَبِرُوا ايُّهَا النَّاسُ بِما وَعَظَ اللَّهُ بِهِ اوْلِياءَهُ مِنْ سُوءِ ثَنائِهِ عَلَى الْاحْبارِ ... وَ انَّما عابَ اللَّهُ ذلِكَ عَلَيْهِمْ لِانَّهُمْ كانُوا يَرَوْنَ مِنَ الظَّلَمَةِ الَّذينَ بَيْنَ اظْهُرِهِمُ الْمُنْكَرَ وَ الْفَسادَ فَلايَنْهَوْنَهُمْ عَنْ ذلِكَ رَغْبَةً فيما كانُوا يَنالُونَ مِنْهُمْ وَ رَهْبَةً مِمَّا يَحْذَرُونَ» «٢»
مردم! از اندرزهاى خداوند به اوليايش عبرت گيريد، از قبيل نكوهش دانشمندان يهود [و مسيحى‌] ... خرده‌اى كه خداوند بر آنان گرفته اين است كه آنان پيش چشم خود، زشتى و تباهى ستمگران را مى‌ديدند، ولى به دو دليل آنان را باز نمى‌داشتند: يا به مال و منالشان چشم دوخته بودند و يا از قدرت و شوكتشان مى‌ترسيدند.
امام سجّاد عليه السلام نيز در حديثى ارزشمند پرده از حقيقت زندگانى آدميان بر مى‌دارد و از آنچه شايسته عبرت است سخن مى‌گويد و بدانان چنين هشدار مى‌دهد: