عبرتهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٦

آمده‌ايد! اينان اهل تهجّد و آمرزش سحرگاهند كه بسيار ذكر خدا مى‌گويند. «١»
اشتياق بسيار عاشورائيان به پرستش و دعا و مناجات سبب شد كه جنگ از عصر تاسوعا به صبح عاشورا بيفتد و اين، تنها خواسته‌اى بود كه يزيديان از آنان پذيرفتند و امام‌حسين عليه السلام و همه يارانش، شب عاشورا را هرگز نخوابيدند و تمام شب به مناجات و دعا و تلاوت قرآن و نماز پرداختند و صداى ناله و زارى شان فضاى خيمه‌ها را عطرآگين كرده بود و صداى خوش تلاوت قرآن امام حسين عليه السلام گوش كرّوبيان را نوازش مى‌داد و عاشقان شهادت پس از اقامه نماز صبح به امامت فرزند پيامبر صلى الله عليه و آله و سرور جوانان اهل بهشت، آماده جهاد در راه خدا شدند. «٢»
٥- ايثار:
حماسه عاشورا نمايشى از والاترين مرتبه ايثار بود و حماسه آفرينان عاشورايى آزادى و بيدارى و رهايى جامعه اسلامى را بر زندگى خويش ترجيح دادند و با ايثار هر چه داشتند، وظيفه ايمانى‌شان را به انجام رسانيدند. جلوه‌هاى برجسته ايثار آنان در جاى جاى واقعه كربلا مشعل راه حق پويان است.
در روز عاشورا، شمر بن ذى الجوشن، كه با امّ البنين، مادر حضرت عباس‌خويشى داشت، فرياد برآورد: «خواهر زاده‌هاى ما كجايند؟» حضرت ابوالفضل عليه السلام كه منظور او را مى‌دانست، پاسخى نداد. امام حسين عليه السلام فرمود: «پاسخ او را بدهيد گرچه نابكار است.» حضرت ابوالفضل عليه السلام برخاست و گفت: «چه مى‌گويى؟» شمرگفت: «شما كه از سوى مادر با ما خويشاونديد، در امانيد.» حضرت عباس عليه السلام بارشادت و مردانگى وايثار فرمود: «لعنت خدا بر تو و بر امان نامه‌ات! تو ادعاى خويشى با ما را دارى و به ما امان مى‌دهى، در حالى كه پسر پيغمبر در امان ني
عبرت‌هاى عاشورا ١٢٦ ٤ - جاسوسى: ..... ص : ١٢٦
ست؟!» ديگر برادران او نيز همين پاسخ را به شمر دادند و تصميم گرفتند شهادت در ركاب پسر پيامبر صلى الله عليه و آله را بر عافيت اهدايى او ترجيح دهند. «٣»