عبرتهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٣

حدقه بيرون خواهند آورد و دست و پايتان را قطع خواهند كرد و پيكرهاى مثله شده شما را بر درختان خرما به دار خواهند آويخت و نخبگان و مفسرانتان را به قتل خواهند رساند؛ چنان كه با حجر بن عدى و يارانش و هانى بن عروه و امثال او چنين كردند. «١»
و امام حسين عليه السلام در نامه‌اى به سران كوفه مى‌فرمايد:
رسول خدا (ص) در زمان حياتش فرمود: «هر كس پادشاه ستمگرى را ببيند كه حريم خدا را مى‌شكند و پيمان او را زير پا مى‌نهد و با سنت پيامبر خدا مخالفت مى‌ورزدو در حكومتش با گناه و دشمنى حكم مى‌راند و با اين حال با گفتار و كردارش تغييرى در جامعه پديد نياورد، برخداست كه او را در بدترين مكانها [دوزخ‌] جاى دهد. «٢»
٦- بى عاطفگى:
گرچه در طول زمان و عرض زمين هر جا جنگى اتفاق افتاده، يك يا دو طرفِ درگير بر باطل بوده‌اند، ولى به هر حال پديده جنگ جزو ضروريات زندگى بشر شده كه تا كنون گريزى از آن نبوده است. امّا جنگجويانى نيز در تاريخ بوده‌اند كه درميدان جنگ نيز رسم جوانمردى و انسانيت را به جا آورده‌اند و هرگز شرافت و مروت را در ميدان، سر نبريده‌اند ولى آتش افروزان بنى اميه، در جنگى ناخواسته و نابرابر، كه بر پاكترين انسان‌هاى جهان تحميل كردند، همراه با امام حسين عليه السلام و يارانش، عاطفه و مردانگى و مروت و انسانيت و شرافت را نيز به مسلخ بردند و سربريدند و بى‌عاطفه‌گى و سنگدلى و درندگى را زنده كردند. به راستى هيچ قلمى تاب نماياندن آن همه جنايت را ندارد كه در كربلا پديدار شد. آنچه در زير مى‌آيد، تنها گوشه‌اى از آن است.
نقل است، با اين كه شمار مردان جنگى جبهه امام حسين عليه السلام به صد نفر نمى‌رسيد، سپاهيان يزيد در حدود سى هزار نفر بودند كه اين، نشان دهنده نابرابرى در آن جنگ است. «٣» همچنين با اينكه زنان و كودكان نيز در ميان ياران امام حسين عليه السلام بودند، يزيديان حدود سه شبانه روز آب را بر خيمه‌هاى امام حسين عليه السلام بستند. «٤»