رساله فاطمیه - احمدی، یعقوب - الصفحة ٤٠ - القاب و اسامی حضرت زهرا

گفت: که این تاج علامتی از وجود مسّرت نمود والد بزرگوارش سیّد انبیاء٦ .

حضرت آدم گفت: ای جبرئیل این را دانستم ، بیان کن که این طوقی که بر گردن دارد چه امارتی است و دلالت بر چه می کند؟

جبرئیل گفت: این طوق نشانه ایست از نور خورشید ولایت و وصایت و خلافت علّی ابن ابیطالب٧ که جفت و قرین او خواهد بود.

آدم گفت: این را نیز فهمیدم اعلام نمای که این دوگوشواره با این همه فروزندگی و شعاع که بر دو گوش اوست چه چیز است و بر چه دلالت دارند؟

جبرئیل گفت: یا صفیّ الله این دو گوشواره علامتی است از دو فرزند دلبند او حسن و حسینc .

آدم گفت: ای جبرئیل این جماعت چه کسانند و از نسل که موجود خواهند شد؟

جبرئیل گفت: ای آدم شاد و خوشدل باش که ایشان: در آخر الزّمان از نسل تو بهم خواهند رسید . ای آدم اگر غرض وجود ایشان نبود نه ملک و نه ملکوت، و نه سکّان عوالم جبروت، نه عرش و نه کرسی، نه انسی و نه جنّی، نه زمین و نه آسمان، نه پدر و نه مادر آدمیان هیچ یک موجود نمی گشت و علّت ایجاد کلّ عالم، وجود مبارک ایشان است.

بعد از آن جبرئیل: گفت: ای آدم نام های نامی و اسمای گرامی ایشان را یادگیر و به حافظه خود نیک بسپار تا در شدائد تو را به کار آید. آدم از روی شوق با کمال ذوق مکرّر می گفت: محمّد و علّی و فاطمه و حسن و حسین: و کتیبه ایوان رفیع بنیان جان و جنان خود را با این نام های مبارکه منقّش و مزّین ساخت.

بعد از آن حضرت آدم٧ گفت: ای جبرئیل هر مشکلی که داشتم حل شد و دلم از بار ملال آن نجات یافت ، اکنون مرا دو مشکل دیگر پیش آمده متوقّعم که به زودی مُنحَل سازی