لک» این گروه طعمه تو هستند ای آتشو گویا آیه کریمه:( فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ)[١] [سوره شوری /آیه ٧] درباره دوستان و دشمنان آن بزرگوار نازل گردیده پس خوشا به حال دوستان آن بزرگوار. کدام دوستان؟ آنانی که تخم محبّت علیّ٧ را در کانون سینه بی کینه خود کاشته و دوستی آن بزرگوار در گوشت و پوست و استخوان و رگهای ایشان آمیخته.

و بدا بر احوال دشمنان آن عالی مقدار سیّما کسانی که عداوت را باقصی الغایة رسانیده و فرق فرقدان سای او را به تیغ بی دریغ شکافتند و در خصوص اذیت و اضرار به اهل بیت: و ذریّه علّیه او به هیچ وجه کوتاهی و خود داری ننمودند و کردند آنچه کردند جزاهم الله اسوء الجزاء.

و علیّ٧ او علیّست که خلیفه بلافصل و وصیّ و جانشین پیغمبرآخرالزّمان محمّد مصطفی٦ است از روی استحقاق و علیّ٧ آن علیّست که امام مفترض الطاعة و پیشوا و مقتدای جنّ و انس است.

آورده اند که وقتی که خاتون قیامت از حجره طاهره حضرت رسالت٦ بیرون می آمد که به خانه شاه ولایت٧ برود می گریست حضرت اقدس نبوی٦ را دل بر فرزند ارجمند به سوخت، نزد وی آمد از روی عطوفت و مهربانی نور دیده اش را در آغوش خود گرفت و فرمود: ای فاطمه٣ چه چیز تو را به گریه در آورده است؟! به تحقیق که من تو را به همسری داده ام به کسی، که اسلام او از همه پیش و حلمش از همه بیش و خلق وی از همه بهتر و عرفانش به خدا از همه افزونتر، و داده ام تو را به کسی که

[١]. ترجمه آیه: ترديدى در آن نيست بيم دهى گروهى در بهشتند و گروهى در آتش.