٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص

رساله فاطمیه - احمدی، یعقوب - الصفحة ١٠١ - در بیان کیفیت ازدواج زهره زهرا

و فرمود: که خدا مبارک گرداند مواصلت دختر رسول خدا٦ را با تو، یا علیّ٧ نیکو زوجه ایست فاطمه٣ . [١]

و به روایتی بعد از آن رو به فاطمه٣ کرد و فرمود: ای فاطمه٣ نیکو شوهری است شوهر تو علیّ٧ بروید و به اتّفاق هم به منزل خود و کاری مکنید تا من به سوی شما بیایم.

حضرت امیرالمؤمنین٧ می فرماید: که من دست فاطمه٣ را گرفتم و به خانه بردم و فاطمه٣ را در یک جانب صفه نشانده بودم و خود در طرف دیگر آرام گرفتم و هر یک از شرمندگی سر به زیر افکنده بودیم که حضرت اقدس نبوی٦ تشریف آوردند و فرمودند: که کیست در اینجا؟

گفتیم: داخل شوید یا رسول الله٦ مرحبا بتو ای زیارت کننده و ای داخل شونده پس حضرت داخل شد و فاطمه٣ را در پهلوی خود نشاند و فرمود ای فاطمه٣ آبی بیاور و دفعتاً فاطمه٣ بر خواست و کاسه آبی حاضر ساخت و نزد آن سرور گذاشت آن بزرگوار قدری آب بر دهان معجز بیان کرد و مضمضه فرمود باز در آن ظرف ریخت پس قدری آب بر سر فاطمه٣ ریخت و فرمود که ای فاطمه٣ روی خود را به سوی من کن، چنان کرد قدری از آن آب در میان سینه اش پاشید آنگاه فرمود: ای نور دیده پشت خود به جانب من کن، خاتون قیامت بفرموده حضرت رسالت٦ چنین کرد آن حضرت قدری آب در میان دو کتف نور دیده افشاند پس گفت خداوندا این دختر من است و محبوترین خلقت به سوی من و ای پروردگار من، این برادر من است و محبوبترین خلق


[١]. أمالي الطوسي ص٤٠ و بحار الأنوار: ج ٤٣ ص ٩٤ ح ٥ و اللمعة البیضاء فی شرح خطبة الزهراء علیها السلام ص٢٦٢