حسینی که یک ساعت از نظر فاطمه٣ غایب شد هفتاد بار حضرت سيّدة النساء٣ به پيش دَر حجره آمده بود و بازگشته و بیک طرفة العین آرام نگرفته، در راه حقّ قربانی امّت پدرش کرد.

قصیده

آه از آن وقتی که از بانگ یتیمان حسین ناله ی واحسرتاه برخواست از جان حسین

آه از آن وقتی که زینب جامه نیلی ببر
آه از آن وقتی که خاتونان اهل بیت را
آه از آن وقتی که گلگون شد میان خون خود
آه از آن وقتی که زین العابدین با چشم تر
آه از آن وقتی که از بهر وداع آخرین
آه از آن وقتی که عباس علیّ دلفکار
آه از آن وقتی که برحلق علی اصغر زدند
آه از آن وقتی که طفلان یتیم بی پدر
آه از آن وقتی که می بردند در راه دمشق
آه از آن وقتی که آمد ذوالجناح از قتلگــــــــــــــــــــــــــــــــاه

زخم بر فرق حسین و قلب زهرا گشت چـــــــــــــــــــــــــــــــــاک

دست بر سر می زدُ می شد به قربان حســـــــــــــــــــــــــــــــین

در خروش آورد داغ سوز هجران حســـــــــــــــــــــــــــــــین

خط عنبر بوی گیسوی پریشان حسین بوسه می زد بر لبُ دندان پر خون حســـــــــــــــــــــــــــــــین

شهربانو دست خود را زد به دامان حســـــــــــــــــــــــــــــــین

آه از آن وقتی که شمر شوم، خنجر می کشید