گرفت و پستان در دهان مبارک او گذاشت و لقای شادی و خرّمی بر افراشت و خاتون زنان روزی آن قدر نموّ می کرد که دیگران در ماهی و آن قدر بزرگ می شد که دیگران در سالی. و در اکثر اوقات بلکه علی الدّوام آن نادره گوهر، گاهی زینت بر دوش پدر بودی و زمانی در آغوش مادر به ذکر حق می سرودی وقتی خاتم پیغمبران٦ روی مبارک خود را در آینه جمال خورشید تمثال فرزند دلبند می دید وقت دیگر مادر مهربان به بوسیدن و بوئیدن آن غنچه نشکفته گلهای مراد از گلستان آن ارجمند سعادتمند می چید . خلاصه هیچ یک از پدر و مادر بی شفیعه روز محشر آرام نمی داشتند.[١]

نظم

تبارک الله از این اختر خجسته که گشت ز نـور طلعــت او برج فضــل نورانی

سپهر کوکبـــه علیـــا مـــراتبی کـه کند برای خـدمت او جبــرئیل دربــــانی

[١]. امالی شیخ صدوق ص ٦٩٠ مجلس ٨٧ و خرایج و جرائح ج٢ ص٥٢٥ و جنة العاصمه ص١١٠ و بحارالانوار ج٤٣ ص٢ و ج ١٦ ص٨٠