آتش بار از جگر داغدار برکشیده و با نوای جان فرسای هوش زدای «وا حسیناه واشهیداه واغریباه» بر زمین می غلتیدند و از بسیاری گریه و زاری و از کثرت ناله و بی قراری غلغله و وِلوِله در ملک و ملکوت انداخته ملائکه آسمان و زمین و رضوان و حورالعین به موافقت آدم و حوّاc به تعزیه داری و سوگواری مشغول گردیدند و بعد از آنکه صاحبان عزا داد دل خود را در ماتم داری داده و لوازم تعزیت را به انجام رسانیدند حق تعالی صنوف ملائکه و قدسیان را امر فرمودند: که بروید آدم و حواc را در خصوص مصیبت نور دیده شان حسین٧ تعزیت گوئید و ایشان را تسلّی و دلداری نمائید و اندوه و ماتم را از خاطر ایشان بیرون برید تا بدل شاد و دیده روشن به سیر گلشن سراهای بهشت مشغول گردند .[١]

[١]. مصباح المصائب و مشکات المناقب خطی ص ٨٩ جامع الاسرار خطی ص ٢٣ طوفان البکاء فی مقاتل الشهداء محمد ابراهیم محمد باقر جوهری هروی خطی ص ٤٥ و تحفة المجالس ابن تاج الدین حسن سلطان محمد ص ١٣٥ اما منابعی که هر کدام به بعض این روایت اشاره کردند. ریاحین الشریعه ج ١ ص ١١٤ و بحارالانوار ج ٢٧ ص٥ نزهة المجالس و منتخب النفائس صفوری شافعی ج ٢ ص ١٧٢ و احقاق الحق ج ٩ ص ٢٦٠