به سند معتبر از امام محمّد باقر٧ روایت شده است که چون حضرت سیّدة النساء٣ بوجود آمد حق تعالی ملکی فرستاد که به زبان خاتم پیغمبران٦ جاری گردانید که نور دیده خود را فاطمه٣ نامید پس به فاطمه٣ خطاب کرد که تو را به علم بریدم از جهل و تو را بریدم از حائض شدن پس حضرت باقر٧ فرمود : به خدا سوگند که حق تعالی او را در روز الست به علم خود مخصوص و از کثافت حیض و آلودگی ها مطهّر فرمود.[٢]

و در احادیث متواتره از طریق خاصّه و عامه روایت کرده که آن معصومه٣ را برای این فاطمه نامیدند که حق تعالی او و شیعیان او را از آتش جهنم بریده است.[٣]

و ابن شهر آشوب روایت کرده است که از حضرت امام حسن عسکری٧ سؤال کرده اند که چرا فاطمه٣ را زهرا نامیدند؟ فرمود: از برای آنکه روی آن حضرت از برای جناب امیرالمومنین٧ در اول روز می درخشیـد ماننـد آفتاب تابان و در وقت زوال ماند

[١]. بحارالانوار ج ٤٣ ص ١٣ و علل الشرایع شیخ صدوق ص ١٧٨

[٢].. علل الشرایع ص ١٧٩ و کافی مرحوم کلینی ج ١ ص ٤٦٠ و بحارالانوار ج٤٣ ص ١٣

[٣].. عیون اخبار الرضا علیه السلام ج ٢ ص ٧٢ بحارالانوار ج ٤٣ ص ١٢ و فردوس الاخبار ج١ ص ٤٢٦ ح ١٣٩٥ و احقاق الحق ج ١٨ ص ٥٤١ و ج ٢٥ ص ٢٤