ختمی مآب٦ می شتافتند و از علّت آن امر استفسار می نمودند. باز ایشان را سرور پیغمبران٦ حواله به حجره طاهره، فریادرس شیعیان می نمود و چون شرفیاب آن خانه مقدّسه می شدند ملاحظه می نمودند که پاره تن حضرت رسالت٦ در محراب عبادت نشسته و به تسبیح و تحمید ربّ مجید مشغول است و از گونه منوّره میمونه اش نور سرخی ساطع است . آن وقت یقین می شد بر ایشان که آنچه دیده اند از آثار انوار جمال خورشید تمثال فرزند ارجمند رسول ملک متعال است و پیوسته این نور در جبین انوارآن حضرت٣ بود تا آن که حضرت امام حسین٧ متولد شد وچون آن بزرگوار متولد شد آن نور به جبین مبین آن حضرت٧ منتقل شد و پیوسته آن نور با ما هست و از امامی به امامی دیگر منتقل می شود می شود تا روز قیامت[١].

به سند معتبر روایت شده است که حضرت صادق٧ فرمود که فاطمه٣ را با آن سبب زهرا نامیدند که چون در محراب عبادت می ایستاد نور او اهل آسمانها را روشنی می بخشید چنان چه ستارگان آسمانها اهل زمین را روشنی می دهند .[٢]

به سند معتبر از حضرت امام موسی بن جعفر٧ روایت شده است که چون حق تعالی می دانست که حضرت پیغمبر٦ دختر از آن قبایل بسیار خواهد خواست و هر یک از ایشان طمع در خلافت آن حضرت خواهند کرد لهذا چون آن معصومه٣ متولد شد آن را فاطمه٣ نامید و خبر داد که خلافت آن حضرت منحصــر است در شوهـر این

[١]. علل الشرایع ج ١ ص ١٨٠ و بحار الانوار ج ٤٣ باب ٢ ح٢ و مصباح المصائب ومشکات المناقب (خطی) ص ٨٨

[٢]. علل الشرایع ج ١ ص ١٨١ و بحار الانوار ج ٤٣ باب ٢ ح٦ و معانی الاخبار ص ٦٤