خود را به آن حالت دید بی نهایت متغیّر و مضطرب گردید و فرمود: یا اباالحسن٧ چرا پاره های جگرم به این حالت شده اند؟ و چه رخنموده که باین هیئت گردیده اند؟ بیان نمای تا بدانم به ایشان چه رسیده.

سرور اولیاء و خلاصه اتقیاء صورت آن ماجرا را به عرض آن مولی رسانیده و چون حضرت خاتم النبوّة آن جریان را استماع فرمود و بر حال کثیرالاختلال اهل خانواده عزّت و اجلال اطّلاعی بهم رسانید، دفعتاً از جای خود برخواست و حسنینc را برداشته و روانه منزل خاتون قیامت شد، و چون به حجره طاهره فاطمه زهرا٣ داخل گردید، دید که آن معصومه٣ در مصلّای خود متوجّه نماز است و از گرسنگی و بی قوتی شکم او برپشت چسبیده، و رنگ چهره قمر طلیعه اش بزردی مایل گشته و دیده های حق بینش به مُغاک فرو رفته، و با این حالت مستغرق دریای عبادت گردیده و دل از ما سوی الله برداشته، نه در فکر شکم گرسنه و نه در خیال بدن برهنه است؛ امّا چون سیّد کونین و فخر عالمیان٦ قرة العین خود را به آن حالت دید آه از نهاد مبارکش برآمد و زار زار گریست و فرمود: واغوثاه واألماه، یا الله اهل بیت محمّد یموتون جوعا ای پروردگار عالم آیا اهل بیت من از گرسنگی خواهند مرد؟

مقارن این حال پیک حضرت ذی الجلال نازل گردید و به جهت تسلیّ خاطر عاطر حضرت اقدس نبوی٦ سوره مبارک هل اتی را در شأن ذی شأن ایشان آورد و اهل بیت: را به این عطیّه عظمی ممتاز ساخت.[١]

[١]. اأمالي صدوق ص ٣٣٠ ح ١٣ مجلس ٤٤ و شجرة طوبى ج ٢ ص ٢٦٣ ح ١٥ و تفسير نور الثقلين ج ٥ ص ٤٧٤ ح ٢٤ و تفسير الثعلبي ج١٠ ص٩٩ و بحارالانوار ج٣٥ باب٦ ح١