پوشیده و مخفی نیست و چون آفتاب در رابعة النّهار در حدّ اشتهار است که سیّد کائنات در جمیع جهات چه از حسب ذات قدسیّه و چه از جهت صفات بهیّه و آداب سنیّه از سایر انبیاء و مرسلین و ملائکه مقرّبین در پیش است و هیچ کس از مخلوقات را نمی رسد که در جهتی از جهات به آن بزرگوار در مقام مماثله برآید، واحدی از ایشان را قدرت و توان آن نباشد که در خصوص صفتی با آن عالی مقدار مقابله نماید. بنابراین باید فرزند دلبند و پاره جگر مستمند او فاطمه زهرا٣ از تن او و جزئی و بعضی از بدن مؤتمن آن حضرت است مِن حیث الخلقة و الخُلق در صفات حمیده و آداب گزیده نزدیک به پدر بزرگوار و دوش بدوش مربّی تاج دار خود باشد. و لا شک که چنین بود و خلاف آن از احدی نقل نشده. لهذا خاتون قیامت ازهد و اتقی و اقنع و اعبد جمیع زنان عالمیان بوده و اگر از عبادت و خداپرستی او می پرسی چندین هزار سال قبل از خلق عالم و آدم که نور پر سرور او از نور خاصّه الهیّه خلق شد، آن نور مقدّس در عالم روحانیان بذکر ملک منّان رطب اللّسان و بعد از تنزّل از مراتب شهود و حضور و نزول بدار غرور تا در گنجینه سینه و أنیس و مونس بی قرینه خدیجه خاتون٣ بود زبانش بذکر حقّ گویا، و بعد از تولّد چه در اَوان شیرخوارگی و چه در صِغر سِن و بعد از آن الی آخر عمر دقیقه از عبادت و یاد خدا غافل نمی شد و ساعات شب و روز خود را به بندگی حق سبحانه و تعالی بسر می برد و شاهد بر این مطلب و گواه بر این مدعی همین