بانك‌داران بين المللى كه در تاريخ سياسى جهان نقش عمده‌اى را ايفا كرده‌اند، تنها بخشى از جماعت محارم يا همان نخبگان مورد بحث ما هستند. روتچيلدهاى يهودى و راكفلرها در كنار اشخاصى، چون ج. پى. مورگان را نمى‌توان به عنوان بانك‌دارانى ساده تصوّر كرد.

در توصيف خصوصيّات روتچيلدها و ديگر بانكداران بين المللى، دكتر كوبگلى مى‌گويد:

«اينها از چند لحاظ با بانك‌داران معمولى تفاوت داشتند:

١. بين المللى بودند و در همه‌پايتخت‌ها و شهرهاى بزرگ حضور داشتند؛

٢. به حكومت‌ها نزديك بودند و خصوصاً به ديون دولتى،[١] از جمله به ديون خارجى دولت‌ها علاقه‌فراوان نشان مى‌دادند؛

٣. عمليّات بانكى آنها طورى بود كه به عنوان بانك‌داران بين المللى، شهرت يافته بودند.[٢]

اين بانك‌داران صدها ميليارد دلار به حكومت‌هاى سراسر جهان قرض مى‌دهند؛ امّا پرسش اين است كه آنها براى تضمين بازپرداخت بدهى خود، چه تضمينى به بانك‌ها مى‌پردازند؟!

روش وصول كردن بدهى از حكومت‌ها و پادشاهان موضوعى نيست كه در دانشكده‌هاى بازرگانى دانشگاه‌هاى ما تدريس شود.

پرفسور استوارت كرين، استاد اقتصاد مى‌گويد:

براى تضمين وام‌هاى اعطايى به حكومت‌ها و پادشاهان، طبق معمول دو راه وجود دارد. اوّلًا هر وقت يك مؤسّسه‌تجارى مبلغ كلانى پول قرض مى‌كند، وام دهنده نوعى حقّ رأى در اداره‌آن مؤسّسه نيز به دست مى‌آورد تا از سرمايه‌گذارى خود حراست كند. در رابطه با حكومت‌ها نيز به همين منوال عمل مى‌شود. هيچ حكومتى نخواهد توانست مبالغ كلانى وام بگيرد؛ مگر اينكه به عنوان تضمين بازپرداخت آن تا حدودى از حقّ حاكميّت خود به نفع وام دهنده، چشم‌پوشى كند؛ امّا به عنوان راه دوم، برترى نهايى وام دهندگان نسبت به يك پادشاه يا رئيس جمهور اين است كه اگر حاكم مقروض درصدد گردن‌كشى برآمد، بانك‌دار مى‌تواند رقيب يا دشمن وى را با پول تقويت كند.

خاندان روتچيلد[٣] در اين گونه بازى‌ها از مقام والايى برخوردار بودند.[٤]

مهم‌ترين عامل مؤثّر در نفوذ و سيطره‌بانك‌داران بين‌المللى بر حكومت‌ها و دولت‌ها آن است كه اساساً اين بانك‌دارها بر پايه‌قرضه‌هاى دولتى استوار شده‌اند.

بزرگ‌ترين وقايع تاريخ معاصر جهان، از جمله جنگ جهانى و انقلاب بلشويكى در «روسيه» كه به عنوان نقطه عطف‌هايى در تاريخ سياسى غرب و جهان قابل شناسايى‌اند، حاصل عمل و نقشه‌محارم و نخبگان بانك‌دارى بين المللى بودند.

لنين با آن «قطار سر به مُهر» معروف، از طريق همان اروپاى مشتعل در جنگ جهانى به روسيه اعزام گرديد.

لنين در اين سفر يك محموله‌طلا به ارزش ٥ تا ٦ ميليون دلار به همراه داشت. اين سفر تماماً توسط فرماندهى عالى آلمان و ماكس وار برگر از طريق يك سوسياليست پر سابقه و بسيار ثروتمند ديگر، موسوم به السكاندر هليهند[٥] با نام مستعار پارووس‌[٦] ترتيب داده شد.[٧]

دار و دسته‌بانك‌داران بين‌الملل، همچون روتچيلدها، نقش به سزايى در تشكيل سوسياليسم روسى ايفا كرده و در تأمين هزينه‌به قدرت رسيدن آدولف هيتلر نيز سهم قابل توجّهى داشتند. جز اين، عموم رسانه‌ها و بنگاه‌هاى غول‌آسا، مانند «تايم»، «CBS»، «ABC» و سايرين، عمدتاً زيرنظر بانك‌هاى بزرگ «طبقه‌محارم» يا همان «نخبگان» قرار دارند. موضوع اين بخش از مقاله، بررسى همه‌وجوه و معرفى ساختار و عملكرد بانك‌هاى بين‌المللى نيست؛ بلكه مقصود معرفى قطعه‌اى و بخش بزرگى از گروه نخبگان مؤثّر در سياست‌هاى جهانى و جهان اقتصاد امروز جهان مى‌باشد؛ همان‌ها كه دريافته‌اند، چگونه مى‌توانند از ثروت خود براى حكومت بر تمام جهان استفاده كنند.

شعبه‌هاى ديگر توطئه‌بزرگ عليه بشريت را كه سر در پى حكومت جهانى دارند، در جاى ديگر بايد جست‌وجو كرد.

اين گروه، در سياست خارجى ايالات متّحده و انگليس نقش مهم و تعيين كننده‌اى دارند. سؤال اين است كه نقطه‌پيوند و محلّ تجمّع برگزيدگان در كجاست؟

ادامه دارد ...

پى‌نوشت‌ها:

[١]. جفرى كمپ و رابر هاركاوى، مترجم سيّد مهدى حسينى متين، ج ١، ص ٤٧.

[٢]. گارى آلن، هيچ كس جرئت ندارد، ص ١٩.

[٣]. همان، ص ٢٧.

[٤].Pedro Arrupe .

[٥]. هيچ كس جرئت ندارد، ص ٢٨.

[٦].Government debts .

[٧]. هيچ كس جرئت ندارد، ص ٦٦.

[٨].House of Rothchild .

[٩]. هيچ كس جرئت ندارد، ص ٦٥.

[١٠].Alexander Helphand .

[١١].Parvus .

[١٢]. هيچ كس جرئت ندارد، ص ١١٥.