ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و سى و هفتم- يكصد و سى و هشتم
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
سهم امام چقدر است؟
٤ ص
(٤)
سهم امام زمان (عج) از رسانه هاى ما چقدر است؟
٤ ص
(٥)
امام خود در زمره منتظرانند
٦ ص
(٦)
از ميان خبرها
٨ ص
(٧)
شيخ وهّابى سورى كشتار علويان و تجاوز به زنان علوى حلال است
٨ ص
(٨)
هشدار كيسينجر درباره به هم ريختن نظم جهانى
٨ ص
(٩)
شرط حلال بودن تماشاى صحنه هاى غيراخلاقى در فيلم ها اعلام شد!
٩ ص
(١٠)
راز «كشتار الحوله» فاش شد
٩ ص
(١١)
گلستانه
١٠ ص
(١٢)
بشارت سبز
١٠ ص
(١٣)
عدالت روشن
١٠ ص
(١٤)
اوقات دريا هميشه آبى نيست
١١ ص
(١٥)
آفتاب دور از دست
١١ ص
(١٦)
عيسى دمى ديگر
١٢ ص
(١٧)
چشم به راه تو
١٢ ص
(١٨)
تو در كدام ثانيه مى افتى اتّفاق؟!
١٢ ص
(١٩)
چشم به راه
١٣ ص
(٢٠)
روح سلام در تن هستى
١٣ ص
(٢١)
گمارده
١٤ ص
(٢٢)
ملاحم، فتن؛ نشانه هاى ظهور
١٨ ص
(٢٣)
گستره علائم ظهور
١٨ ص
(٢٤)
علائم حتمى و غيرحتمى
٢٠ ص
(٢٥)
وجه اشتراك علائم ظهور با فِتن، ملاحم و اشراط السّاعة
٢٠ ص
(٢٦)
وجه امتياز علائم حتمى از علائم غيرحتمى
٢١ ص
(٢٧)
لزوم تفكيك علائم حتمى از غيرحتمى
٢١ ص
(٢٨)
رويكردها و عملكردهاى آخرالزّمانى
٢٢ ص
(٢٩)
آخرالزّمان در كتاب پيامبر آخرالزّمان
٢٦ ص
(٣٠)
نشانه هاى آخرالزمان از نگاه علّامه
٢٩ ص
(٣١)
اين است آخرالزّمان
٣٠ ص
(٣٢)
محبوبيّت و مقبوليّت امام
٣٦ ص
(٣٣)
طرح عربستان براى گسترش تفكر وهّابى تكفيرى
٣٩ ص
(٣٤)
حفاظت از امام در بند سامرّاء
٤٠ ص
(٣٥)
شرايط عصر حيات امام عسكرى (ع) و ولادت امام عصر (عج)
٤١ ص
(٣٦)
شرايط و وضعيّت امامان شيعه (ع) در عهد عبّاسى
٤١ ص
(٣٧)
حفظ جان امام موعود (ع) در سيره امام عسكرى (ع)
٤٣ ص
(٣٨)
1 خبر دادن از ولادت موعود (ع)
٤٣ ص
(٣٩)
2 تعيين زمان غيبت
٤٤ ص
(٤٠)
3 كاهش ارتباط مستقيم با شيعه
٤٤ ص
(٤١)
4 ساماندهى و تقويت سازمان و نهاد وكالت
٤٥ ص
(٤٢)
بُعد جهانى و عقلى استخلاف
٤٦ ص
(٤٣)
1 تفكّر كلّى مهدويّت
٤٦ ص
(٤٤)
ظهور زندگى تازه
٥١ ص
(٤٥)
جلوه هايى ديگر از «محيى» بودن خداوند در قرآن
٥٢ ص
(٤٦)
1 انسان ها را خلق كرده، آنگاه پس از مرگ دوباره زنده مى كند
٥٢ ص
(٤٧)
2 اجراى احكام الهى حيات بخش است
٥٢ ص
(٤٨)
3 دل هاى مؤمنان با پيوند به خدا و پيامبر (ص) حيات تازه اى مى يابد
٥٢ ص
(٤٩)
4 انسان جاهل به وسيله علم و حكمت حيات دوباره اى پيدا مى كند
٥٣ ص
(٥٠)
5 به كافران نور ايمان مى بخشد
٥٣ ص
(٥١)
6 خداوند به قلب هايى كه بر اثر گناه قساوت يافته، با توبه و خشوع حيات تازه اى مى بخشد
٥٣ ص
(٥٢)
7 جامعه اى كه در اثر ظلم، آثار حيات از او رخت بر بسته و در تاريكى غوطه ور است، با گسترش عدل به روشنى و حيات واقعى دست مى يابد
٥٣ ص
(٥٣)
جاى ما كجاست؟
٥٥ ص
(٥٤)
1 راحت طلبان
٥٥ ص
(٥٥)
2 جمودانديشان
٥٧ ص
(٥٦)
3 كافران و منافقان
٥٨ ص
(٥٧)
مأخذشناسى ملاحم و فتن
٥٩ ص
(٥٨)
وارونگى در مفاهيم و بحران هاى آخرالزّمان
٦٠ ص
(٥٩)
ترك امر به معروف و نهى از منكر در آخرالزّمان
٦٠ ص
(٦٠)
ترويج امر به منكر و نهى از معروف در آخرالزّمان
٦٠ ص
(٦١)
باز تعريف و تغيير در تعريف مصاديق معروف هاى متروك و منكرات رايج در آخرالزّمان
٦٢ ص
(٦٢)
وارونگى ها و بحران ها در عرصه حكومتى و سياسى
٦٢ ص
(٦٣)
وارونگى ها و بحران ها در عرصه دينى
٦٢ ص
(٦٤)
وارونگى ها و انحرافات در عرصه اخلاق اجتماعى و فردى
٦٣ ص
(٦٥)
وارونگى ها و انحرافات در عرصه هاى امنيّت اجتماعى و فردى
٦٣ ص
(٦٦)
مصاديق معروف ها و منكرات وارونه شده در آخرالزّمان
٦٤ ص
(٦٧)
در عرصه دينى
٦٤ ص
(٦٨)
در عرصه اخلاقى
٦٤ ص
(٦٩)
در عرصه اجتماعى
٦٤ ص
(٧٠)
احتمال بداء در نشانه هاى ظهور
٦٦ ص
(٧١)
آيا دنيا در سال 2012 م به پايان خواهد رسيد؟
٦٨ ص
(٧٢)
پيش گويى هايى بشرى در مورد آخرالزّمان
٦٨ ص
(٧٣)
پيش بينى 21 دسامبر 2012 م
٧١ ص
(٧٤)
تقويم آنها چه بود؟
٧١ ص
(٧٥)
اين باورها منشأ خدايى ندارد
٧١ ص
(٧٦)
ماياهاى مدرن به چه چيزى اعتقاد دارند؟
٧٢ ص
(٧٧)
پيش بينى هاى ديگر
٧٢ ص
(٧٨)
سياره X
٧٣ ص
(٧٩)
مجامع مخفى (2) مثلّث قدرت (حاكميّت نخبگان)
٧٦ ص
(٨٠)
مداراى پيامبر اعظم (ص) و نابردبارى يهوديان
٨٠ ص
(٨١)
درگيرى پيامبر (ص) با يهود
٨١ ص
(٨٢)
1 غزوه بنى قينقاع
٨٢ ص
(٨٣)
دلايل درگيرى با آنان عبارت بودند از
٨٢ ص
(٨٤)
الف پيمان شكنى
٨٢ ص
(٨٥)
ب) آشوب هاى اجتماعى و بى بندبارى
٨٣ ص
(٨٦)
ج) دستور مستقيم الهى
٨٣ ص
(٨٧)
2 غزوه بنى نضير
٨٣ ص
(٨٨)
3 غزوه بنى قريظه
٨٤ ص
(٨٩)
4 غزوه خيبر
٨٥ ص
(٩٠)
5 نمونه هاى ديگرى از برخورد پيامبر با يهود
٨٧ ص
(٩١)
«قدرت» از ديدگاه اسلام و غرب
٨٨ ص
(٩٢)
مفهوم قدرت
٨٨ ص
(٩٣)
قدرت در ديدگاه غرب
٨٨ ص
(٩٤)
مهم ترين حقوق اهل بيت (ع)
٩٢ ص
(٩٥)
حقّ معرفت
٩٣ ص
(٩٦)
معرفى كتاب
٩٨ ص
(٩٧)
آخرالزّمان و حكومت جهانى حضرت مهدى (عج)
١٠٠ ص
(٩٨)
اشاره
١٠١ ص
(٩٩)
بيلدربرگ؛ حكمرانى جهانى يا چپاول محترمانه
١٠٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧١ - اين باورها منشأ خدايى ندارد

قديمى‌ترين پيش‌بينى باقى مانده از پايان قريب‌الوقوع جهان، يك تخته‌گِلى آشورى است كه حاكى است، زمين ما در آخرالزّمان نابود خواهد شد. علائم حركت سريع جهان به سمت نابودى عبارت است از: رواج رشوه‌خوارى و فساد.

جالب است كه برخى از مسلمانان نيز فريب اين تاريخ‌سازى را خورده‌اند و اعتقاد دارند كه ظهور در سال ٢٠١٢ م. رخ خواهد داد.

امّا عاقلانه است كه به جاى توجّه به اين پيامبرانِ خود خوانده، به قرآن و عترت مراجعه كنيم. اين پيامبران خود خوانده چه مى‌كنند؟

هيچكاك در خصوص تفسير به رأى‌كنندگان در خصوص ٢٠١٢ م. مى‌گويد:

تا زمانى كه متون مقدّس از نظريّه ٢٠١٢ آنها پشتيبانى مى‌كند، آن را طرف مشورت و قابل اعتماد در نظر مى‌گيرند؛ امّا هنگامى كه آن را در تضاد با باورهايشان مى‌بينند، آن را رد مى‌كنند و در برخى موارد حتّى به سخره مى‌گيرند. (ص ٩٢).

پيش‌بينى ٢١ دسامبر ٢٠١٢ م.

چرا بسيارى، ٢١ دسامبر ٢٠١٢ م. را به عنوان روز فاجعه انتخاب كرده‌اند؟ به طورى كلّى اين موضوع ريشه در محاسبات تقويم‌هاى قوم ماياى باستان دارد.

مردم مايا در «آمريكاى مركزى» زندگى مى‌كردند، اوج تمدّن آنها از ٢٥٠ قبل از ميلاد تا ٩٠٠ م. بود. كشيشان مايايى سيستم تقويمى مرتبط با مشاهدات نجومى را ابداع كرده بودند كه برخى بر اين باورند، از تقويمى بوده كه امروزه استفاده مى‌كنيم، دقيق‌تر است. آنها تلسكوپ نداشتند و با استفاده از چشم غير مسلّح به مطالعه‌آسمان مى‌پرداختند.

تقويم آنها چه بود؟

مايا بر اساس مطالعاتى در نجوم، يك سيستم تقويم ابداع كرده بودند كه مطابق آن، تاريخ جهان كنونى در تاريخ ١١ آگوست ٣١١٤ پيش از ميلاد شروع شده است. با استفاده از سيستم تقويم قمرى، مايا زمان را در ٢٠ واحد اندازه‌گيرى مى‌كرد. بيست كين (روز) يك يونال (ماه) و ١٨ يونال يك تون (سال) و ٢٠ تون يك كاتون (٢٠ سال) و ٢٠ كاتون يك بكتون (٤٠٠ سال) را تشكيل مى‌داد.

آنها براى مشخّص كردن يك تاريخ خاص، آن را بر اساس اينكه چقدر از آغاز خلقت فاصله دارد، ثبت مى‌كردند ... اهمّيت تقويم مايا در اين است كه به نظر مى‌رسد ١٣ باكتون را به عنوان زمان پايان عمر جهان حاضر پيش‌بينى كرده است. اين تقويم به طور ناگهانى با پايان بكتون سيزدهم به پايان مى‌رسد.

با توجّه به مبدأ اين تقويم (١١ آگوست ٣١١٤ پيش از ميلاد) و ترجمه‌تاريخ تقويم مايا به سيستم تقويم ميلادى كنونى بكتون سيزدهم در ٢١ دسامبر ٢٠١٢ م. به پايان مى‌رسد.[١] اين تاريخ برابر با ٥١٢٦ است كه انتهاى آن ٢١ دسامبر ٢٠١٢ و مصادف با زمان انقلاب زمستانى است.

وسواس مايا در خصوص زمان را مى‌توان در اين واقعيّت دريافت كه آنها ٢٠ تقويم مختلف را ابداع كرده‌اند. مايا متّكى به سه سيستم متفاوت تاريخ‌نگارى كه عبارتند از سيستم شمارش بلند يا شمارش طويل(Long Count) ، تزولكين(Tezolkin) و هاب(Haab) يا تقويم مردمى بوده است كه بيشتر شبيه به تاريخ ٢٠١٢ م. مى‌باشد ... سومين سيستم شمارش مايا، سيستم شمارش طويل است. اين سيستم مخصوص ثبت چرخه‌هاى زمانى جهان است كه مرتّب تكرار مى‌شوند.

اين تقويم به پنج واحد تقسيم مى‌شود كه قبل و بعد از تاريخ پيدايش اسطوره‌اى مايا را شامل مى‌شود و به اعتقاد آنها از ١١ آگوست ٣١١٤ قبل از ميلاد مى‌باشد ... سال ٢٠١٢ م. سالى است كه چرخه‌بزرگ پنجم قرار است به پايان برسد. كلّ يك دوره‌تقويم طولانى ماياها ٥١٢٥ سال است و ماياها هر دوره‌اين تقويم را يك عمر جهان ناميده‌اند و كلّ جهان را در قالب ٥ دوره تقسيم كرده‌اند. خاستگاه اعتقاد به پايان دنيا در سال ٢٠١٢ م. همين است.[٢]

اين باورها منشأ خدايى ندارد

ماياها مفاهيم مذهبى و كيهان شناختى مربوط به تقويم خود را از كجا دريافته‌اند؟ در اين آيين چنين مفاهيمى مطمئنّاً از جانب خدا