قرآن و روايات متواتره اسلام و كتاب‌هاى مقدّس آسمانى و نوشته‌هاى گروهى از مدّعيان نبوّت، به زبان‌هاى گوناگون و تعبيرات مختلف، بشريت را به يك آينده‌درخشان و عصر مشعشعى نويد و بشارت داده‌اند كه جهان در آن عصر، روضه‌رضوان شود و نمونه‌اى از حيات در بهشت برين، در همين جهان تشكيل شود كه گويى جهان، آفرينش نوينى به خود گرفته است.

در آن عصر، زمام اجتماع كبير جهانى از دست بيدادگران بيرون مى‌رود و حكومت و داورى به دست با كفايت برگزيدگان خدا و پرهيزگاران مى‌افتد و رياست و دولت حقّه‌الهى و زمامدارى جهان بشريت، به امر لازم الاجراى الهى در آن زمان، مخصوص موعود كلّ ملل، حضرت مهدى قائم آل محمّد (ص) است.

در شش آيه از سوره‌انعام به علائم و نشانه‌هاى آخرالزّمان و قيام جهانى حضرت مهدى (عج) اشاره شده است.

خداوند در آيه ٣١ سوره‌انعام مى‌فرمايد: «حَتَّىإِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً؛[١] تا هنگامى كه ناگهان ساعت (قيامت) فرا مى‌رسد.» «السّاعه» به علائم و نشانه‌هاى آخرالزّمان و پديد آمدن آنها پيش از ظهور و قيام حضرت مهدى (عج) اشاره دارد.[٢]

در آيه ٤٠ اين سوره از قرآن كريم آمده است: «قُلْأَ رَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُأَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ[٣]؛ بگو اى محمّد آيا هيچ فكر كرده‌ايد اگر عذاب پروردگار به سوى شما آيد و ساعت (قيامت) بر پا شود؟»

روايتى از پيامبر اكرم (ص) درباره‌ساعت قيامت نقل شده است كه قبل از آن ١٠ نشانه و آيت بروز مى‌كنند كه تمام آنها از علائم ظهور و قيام حكومت جهانى حضرت مهدى (عج) است.[٤]

خداوند در آيه ٤٤ اين سوره مى‌فرمايد: «فَلَمَّانَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ؛[٥] هنگامى كه (اندرزها سود نبخشيد) آنچه به آنها يادآورى شده بود، فراموش كردند. درهاى همه چيز (از نعمت‌ها) را به روى آنها گشوديم تا (كاملًا) خوشحال شدند (و دل به آنها بستند) ناگهان آنها را گرفتيم (و سخت مجازات كرديم). در اين هنگام همه مأيوس شدند (و درهاى اميد به روى آنها بسته شد).»

ابى حمزه از امام باقر (ع) نقل مى‌كند: حضرت درباره‌ «أَخَذْناهُمْبَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ» فرموند: «يعنى قيام قائم».[٦]

در آيه ٨٩ سوره‌انعام آمده است: «فَإِنْيَكْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْماً لَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ‌[٧] و اگر نسبت به آن كفر ورزند (مهم نيست زيرا) كسانى را نگاهبان آن ساخته‌ايم كه نسبت به آن كافر نيستند.»

امام صادق (ع) درباره‌ «قَوْماًلَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ» فرمود: «اشاره به اصحاب و ياران حضرت مهدى (عج) است.»[٨]

در آيه ١١٥ سوره‌انعام آمده است: «وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‌[٩]؛ و كلام پروردگار تو با صدق و عدل به انجام رسيد، هيچ كس نمى‌تواند كلمات او را دگرگون سازد و او شنونده‌دانا است.»

در بيش از ده حديث آمده كه اين آيه‌شريفه‌ «وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ»؛ بين دو چشم يا بر بازو يا بين دو كتف هر امامى نوشته شده است و در زيارت نامه‌هاى اهل بيت (ع) كلمات الله اطلاق بر ائمه‌اطهار (ع) شده است. «نحن الكلمات‌