ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٥ - رويكردها و عملكردهاى آخرالزّمانى
آماده كنند. هر چند اين مطلب صحيح است كه شيعيان بايد هميشه براى ظهور آماده باشند؛ امّا در زمانهاى بسيار نزديك به ظهور، آمادگىهاى ويژهاى مورد نياز است كه اين آمادگى با دقّت و توجّه در نشانههاى متعدّد حاصل مىگردد. از سوى ديگر امامان ما در ضمن احاديث خود، توصيههايى را براى ايّام نزديك به ظهور انجام دادهاند و شيعيان را به انجام آنها فرا خواندهاند؛ براى مثال در مورد «نبرد قرقيسيا» كه چند ماه قبل از ظهور انجام مىشود، شيعيان از هر گونه دخالت در اين نبرد عظيم نهى شدهاند؛ زيرا اين نبرد جنگ ميان ظالمان با يكديگر است و در واقع اين جنگى است كه طى آن كفّار و مشركان يكديگر را از بين مىبرند يا در احاديث ديگرى از شيعيان خواسته شده كه از پرچم يمانى حمايت كنند و اين در حالى است كه يمانى قبل از ظهور امام (عج) خروج مىكند و در زمان خروج او هنوز امام ظهور نكردهاند، در اين حالت اگر شيعيان نشانهها را نشناسند، نمىدانند كه بايد از چه كسى حمايت كنند. بنابراين همانگونه كه گفته شد، شناخت نشانههاى ظهور حياتى به نظر مىرسد. سوء برداشتى كه افراد گروه دوم دارند، ناشى از مشكلاتى است كه براى افراد گروه اوّل پديد آمده است و افراد گروه دوم براى احتراز از اشتباه گروه اوّل، خود دچار اشتباه شدهاند. در ضمن، حديث امامان در مورد عدم تعيين وقت ظهور، به معناى عدم تعيين وقت دقيق آن بوده است؛ وگرنه معصومان (ع) كه از هر گونه گناه و اشتباه و كار عبث مبرّا هستند خودشان بيش از ٢٠٠٠ نشانه براى ظهور فرمودهاند. يقيناً اين نشانهها براى آگاهى شيعيان و باقى مسلمانان گفته شده است. اگر امامان (ع) پرداختن به نشانهها را نادرست مىدانستند، از همان ابتدا آنها را بيان نمىكردند؛
٣. در اين ميان گروه سوم كه نه مانند گروه اوّل به هر واقعهاى به ديد نشانهظهور نگاه كردند و نه مانند گروه دوم به كلّى از دقّت در نشانهها سر باز زدند، موفّقتر به نظر مىرسند. اين افراد از وعدههاى نابهجا به خود و ديگران پرهيز كرده و نااميد نمىشوند. از سوى ديگر اينان نشانهها را با موشكافى مطالعه كرده تا در روزهاى سخت آخرالزّمان به مشكل برخورد نكنند و با آمادگى كامل در ركاب مولاى خود قرار گيرند.
منبع: سايت وعدهصادق.