ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و سى و هفتم- يكصد و سى و هشتم
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
سهم امام چقدر است؟
٤ ص
(٤)
سهم امام زمان (عج) از رسانه هاى ما چقدر است؟
٤ ص
(٥)
امام خود در زمره منتظرانند
٦ ص
(٦)
از ميان خبرها
٨ ص
(٧)
شيخ وهّابى سورى كشتار علويان و تجاوز به زنان علوى حلال است
٨ ص
(٨)
هشدار كيسينجر درباره به هم ريختن نظم جهانى
٨ ص
(٩)
شرط حلال بودن تماشاى صحنه هاى غيراخلاقى در فيلم ها اعلام شد!
٩ ص
(١٠)
راز «كشتار الحوله» فاش شد
٩ ص
(١١)
گلستانه
١٠ ص
(١٢)
بشارت سبز
١٠ ص
(١٣)
عدالت روشن
١٠ ص
(١٤)
اوقات دريا هميشه آبى نيست
١١ ص
(١٥)
آفتاب دور از دست
١١ ص
(١٦)
عيسى دمى ديگر
١٢ ص
(١٧)
چشم به راه تو
١٢ ص
(١٨)
تو در كدام ثانيه مى افتى اتّفاق؟!
١٢ ص
(١٩)
چشم به راه
١٣ ص
(٢٠)
روح سلام در تن هستى
١٣ ص
(٢١)
گمارده
١٤ ص
(٢٢)
ملاحم، فتن؛ نشانه هاى ظهور
١٨ ص
(٢٣)
گستره علائم ظهور
١٨ ص
(٢٤)
علائم حتمى و غيرحتمى
٢٠ ص
(٢٥)
وجه اشتراك علائم ظهور با فِتن، ملاحم و اشراط السّاعة
٢٠ ص
(٢٦)
وجه امتياز علائم حتمى از علائم غيرحتمى
٢١ ص
(٢٧)
لزوم تفكيك علائم حتمى از غيرحتمى
٢١ ص
(٢٨)
رويكردها و عملكردهاى آخرالزّمانى
٢٢ ص
(٢٩)
آخرالزّمان در كتاب پيامبر آخرالزّمان
٢٦ ص
(٣٠)
نشانه هاى آخرالزمان از نگاه علّامه
٢٩ ص
(٣١)
اين است آخرالزّمان
٣٠ ص
(٣٢)
محبوبيّت و مقبوليّت امام
٣٦ ص
(٣٣)
طرح عربستان براى گسترش تفكر وهّابى تكفيرى
٣٩ ص
(٣٤)
حفاظت از امام در بند سامرّاء
٤٠ ص
(٣٥)
شرايط عصر حيات امام عسكرى (ع) و ولادت امام عصر (عج)
٤١ ص
(٣٦)
شرايط و وضعيّت امامان شيعه (ع) در عهد عبّاسى
٤١ ص
(٣٧)
حفظ جان امام موعود (ع) در سيره امام عسكرى (ع)
٤٣ ص
(٣٨)
1 خبر دادن از ولادت موعود (ع)
٤٣ ص
(٣٩)
2 تعيين زمان غيبت
٤٤ ص
(٤٠)
3 كاهش ارتباط مستقيم با شيعه
٤٤ ص
(٤١)
4 ساماندهى و تقويت سازمان و نهاد وكالت
٤٥ ص
(٤٢)
بُعد جهانى و عقلى استخلاف
٤٦ ص
(٤٣)
1 تفكّر كلّى مهدويّت
٤٦ ص
(٤٤)
ظهور زندگى تازه
٥١ ص
(٤٥)
جلوه هايى ديگر از «محيى» بودن خداوند در قرآن
٥٢ ص
(٤٦)
1 انسان ها را خلق كرده، آنگاه پس از مرگ دوباره زنده مى كند
٥٢ ص
(٤٧)
2 اجراى احكام الهى حيات بخش است
٥٢ ص
(٤٨)
3 دل هاى مؤمنان با پيوند به خدا و پيامبر (ص) حيات تازه اى مى يابد
٥٢ ص
(٤٩)
4 انسان جاهل به وسيله علم و حكمت حيات دوباره اى پيدا مى كند
٥٣ ص
(٥٠)
5 به كافران نور ايمان مى بخشد
٥٣ ص
(٥١)
6 خداوند به قلب هايى كه بر اثر گناه قساوت يافته، با توبه و خشوع حيات تازه اى مى بخشد
٥٣ ص
(٥٢)
7 جامعه اى كه در اثر ظلم، آثار حيات از او رخت بر بسته و در تاريكى غوطه ور است، با گسترش عدل به روشنى و حيات واقعى دست مى يابد
٥٣ ص
(٥٣)
جاى ما كجاست؟
٥٥ ص
(٥٤)
1 راحت طلبان
٥٥ ص
(٥٥)
2 جمودانديشان
٥٧ ص
(٥٦)
3 كافران و منافقان
٥٨ ص
(٥٧)
مأخذشناسى ملاحم و فتن
٥٩ ص
(٥٨)
وارونگى در مفاهيم و بحران هاى آخرالزّمان
٦٠ ص
(٥٩)
ترك امر به معروف و نهى از منكر در آخرالزّمان
٦٠ ص
(٦٠)
ترويج امر به منكر و نهى از معروف در آخرالزّمان
٦٠ ص
(٦١)
باز تعريف و تغيير در تعريف مصاديق معروف هاى متروك و منكرات رايج در آخرالزّمان
٦٢ ص
(٦٢)
وارونگى ها و بحران ها در عرصه حكومتى و سياسى
٦٢ ص
(٦٣)
وارونگى ها و بحران ها در عرصه دينى
٦٢ ص
(٦٤)
وارونگى ها و انحرافات در عرصه اخلاق اجتماعى و فردى
٦٣ ص
(٦٥)
وارونگى ها و انحرافات در عرصه هاى امنيّت اجتماعى و فردى
٦٣ ص
(٦٦)
مصاديق معروف ها و منكرات وارونه شده در آخرالزّمان
٦٤ ص
(٦٧)
در عرصه دينى
٦٤ ص
(٦٨)
در عرصه اخلاقى
٦٤ ص
(٦٩)
در عرصه اجتماعى
٦٤ ص
(٧٠)
احتمال بداء در نشانه هاى ظهور
٦٦ ص
(٧١)
آيا دنيا در سال 2012 م به پايان خواهد رسيد؟
٦٨ ص
(٧٢)
پيش گويى هايى بشرى در مورد آخرالزّمان
٦٨ ص
(٧٣)
پيش بينى 21 دسامبر 2012 م
٧١ ص
(٧٤)
تقويم آنها چه بود؟
٧١ ص
(٧٥)
اين باورها منشأ خدايى ندارد
٧١ ص
(٧٦)
ماياهاى مدرن به چه چيزى اعتقاد دارند؟
٧٢ ص
(٧٧)
پيش بينى هاى ديگر
٧٢ ص
(٧٨)
سياره X
٧٣ ص
(٧٩)
مجامع مخفى (2) مثلّث قدرت (حاكميّت نخبگان)
٧٦ ص
(٨٠)
مداراى پيامبر اعظم (ص) و نابردبارى يهوديان
٨٠ ص
(٨١)
درگيرى پيامبر (ص) با يهود
٨١ ص
(٨٢)
1 غزوه بنى قينقاع
٨٢ ص
(٨٣)
دلايل درگيرى با آنان عبارت بودند از
٨٢ ص
(٨٤)
الف پيمان شكنى
٨٢ ص
(٨٥)
ب) آشوب هاى اجتماعى و بى بندبارى
٨٣ ص
(٨٦)
ج) دستور مستقيم الهى
٨٣ ص
(٨٧)
2 غزوه بنى نضير
٨٣ ص
(٨٨)
3 غزوه بنى قريظه
٨٤ ص
(٨٩)
4 غزوه خيبر
٨٥ ص
(٩٠)
5 نمونه هاى ديگرى از برخورد پيامبر با يهود
٨٧ ص
(٩١)
«قدرت» از ديدگاه اسلام و غرب
٨٨ ص
(٩٢)
مفهوم قدرت
٨٨ ص
(٩٣)
قدرت در ديدگاه غرب
٨٨ ص
(٩٤)
مهم ترين حقوق اهل بيت (ع)
٩٢ ص
(٩٥)
حقّ معرفت
٩٣ ص
(٩٦)
معرفى كتاب
٩٨ ص
(٩٧)
آخرالزّمان و حكومت جهانى حضرت مهدى (عج)
١٠٠ ص
(٩٨)
اشاره
١٠١ ص
(٩٩)
بيلدربرگ؛ حكمرانى جهانى يا چپاول محترمانه
١٠٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠٨

ادامه از صفحه ٧

عالى و متعالى، نسبت به عموم ما سوى الله، در هر جا و هر زمان، درباره هر امر جزيى و كلّى، در ميان همه معاملات مادّى و معنوى و درباره عموم خلايق (انسى، جنّى، حيوانات، نباتات، جامدات) داراى ولايت و حقّ تصرّف تامّ و تمام است به اذن الله و صاحب اختيار تمام، براى دخل و تصرّف در جزء و كلّ آن و اين معنا و مفهوم درباره شأن امام و منصب امامت و جمله امامان و به تبع آنها، درباره آخرين مصداق و آخرين وصّى حضرت رسول اكرم (ص)، يعنى امام زمان (ع) درك نشده است و از همين رو، سالى يكى دو بار، در حاشيه حيات فردى و اجتماعى بحران‌زده و در حاشيه همه آنچه درباره‌اش تعلّق خاطر ويژه داريم، به ايشان مى‌پردازيم.

مناسبتى را چونان ساير روزنامه‌نگاران و سايرين از مردم پاس مى‌داريم و ديگر بار بر سر كار و بار و عادات معتاد شده خود مى‌رويم.

واقعيّت تلخ را بخواهيد؛ اين عاليجناب، در اين رسانه‌ها كه شما هم از طرف يكى از همان‌ها روبه‌روى من نشسته‌اى، جايگاهى ندارد؛ در حالى كه اساساً، ما چنان كه اشاره داشتم، رقمى و عددى نيستيم كه بخواهيم گستاخانه از سهم و جايگاه امام سخن بگوييم.

اين منِ آفت‌زده، از كجا خود را نشسته بر عرش مى‌شناسد كه بخواهد سهمى به امام دهد؟ به دليل همين جهالت، مبتلاى عاميانه‌ترين و سطحى‌ترين آگاهى در اين باره هستيم. بى‌سبب نيست كه از ميان هزاران رسانه و ميليون‌ها ساعت برنامه در كلّ سال و ساليان دراز، تنها بخش كوچك و ناچيزى را اختصاص به گفت‌وگوى برخاسته از هواجس و احساس درباره حجّت حى خداوند در نيمه شعبان مى‌دهيم. بدين ترتيب، چنان‌كه ما را در رديف ساير ظالمان به حقّ آن عزيز كرده خداوند متعال به شمار آورند، اين نسبت از ما دور نيست.

از آنجا كه شما جوان هستيد و علاقه‌مند به ورزش و سينما و ... مى‌پرسم، از ميان ميليون‌ها نفر از ساكنان اين سرزمين، سهم فوتباليست‌ها و هنرپيشه‌هاى دست سوم وچهارم از رسانه‌هاى فراگير چقدر است؟

اگر بخواهيد تقسيم به نسبت كنيد يا شأن علمى و حتّى نقش‌آفرينى در توليد ثروت ملّى را نيز در معادله وارد كنيد، به نسبت و در مقايسه با ساير گروه‌هاى اجتماعى، مثل استادان و معلّمان، خالقان آثار هنرى و علمى فاخر، صنعتگران، مخترعان و مكتشفان، روزنامه‌نگاران و حقوق‌دانان و ... چه سهمى از فرصت‌هاى گفت‌وگو از طريق رسانه‌هاى فراگير را به فوتباليست‌ها و هنرپيشه‌ها مى‌دهيد؟

بى‌انصافى نيست اگر بگوييم، سهم همه خلايق را به اين دو گروه آخرى داده‌ايم. آيا نبايد در قوّه تشخيص و عدالت‌ورزى‌مان كمى ترديد كنيم.

حالا بهتر مى‌توانم از خود شما بپرسم، سهم امام زمان (ع) چقدر است؟ در حالى كه جايگاه امام، نه در عرض؛ بلكه در طول رابطه جمله آفريده‌ها قابل شناسايى است.

ترديدى ندارم كه مثل من در اين قول شريك هستى كه ظلم رفته بر آن امام عزيز، پيامدهايى داشته است.

حال به اين روايت منقول از سوى حضرت رسول (ص) توجّه كن: