معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ٢١٦ - و- رد معجزات حضرت محمد

پنجم) اهمیت و خارق‌العاده بودن هجوم حشرات حامل بیمارى بر سپاه ابرهه و نابود ساختن و بر زمین افکندن آنان چونان برگ‌های خشکیده، کمتر از فروافکندن سنگ‌ها نیست، بلکه این دو، ازنظر امکان وقوع و خارق‌العاده بودن، یکسان بوده و هر دو نشان از قدرت الهى دارند. فرقی نمی‌کند سنت الهی که خدا هلاک قومی را با آن اراده کرده، معروف و شناخته‌شده باشد و یا آن‌که براى بشر ناآشنا باشد. [١]

ششم) سنت‌های الهى فقط سنت‌های متعارف نیست، بلکه سنت‌های دیگرى نیز وجود دارد. پس درصورتی‌که نص و خبر درستی بر وقوع حادثه خارق‌العاده دلالت کند، مردد نمی‌شویم و به تأویل روی نمی‌آوریم. به نظرمی‌رسد در این حادثه خارق‌العاده، خداوند ابابیلی ناشناخته فرستاد که سنگ‌هایی غیرعادی حمل می‌کردند.[٢]

هفتم) احتمال می‌رود تأویل عبده («طَيْراً أَبابِيلَ» به میکروب) به هدف نزدیک سازی قرآن به آرای بعض مستشرقین و فهم علمی جدیدِ متأثر از روش حسی تجربی باشد.[٣] وی سعی می‌کند حادثه را امری رایج جلوه دهد تا چگونگی وقوع آن به ذهن منکران معجزات نزدیک باشد.[٤]

[١] - سید قطب، فى ظلال القرآن، بیروت، دار الشروق، ج ۶، ص ۳۹۷۷.

[٢] - همان.

[٣] - محمد صالح عبدالقادر، التفسير و المفسرون في العصر الحديث(عبدالقادر)، ص ٣٤٤ .

[٤] - فهد رومی، منهج المدرسة القلیة الحدیثة فی التفسیر، ص ۷۲۲. به نقل ازالمصحف المفسر محمد فرید و جدی، ص ۸۲۲.