معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ١٨٨ - دوم) زنده شدن مقتول بنی اسرائیل

سوم) آیات مورد استشهاد رشید رضا مؤید مدعای او نیست. در آیه «وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ» منظور حفظ حیات انسان‌ها و جلوگیری از قتل‌های بعدی است و در آیه «وَ مَنْ أِحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً» با توجه به این‌که احیای مادی و معنوی به دست خداست، از اسناد حیات به موصول «من» استنباط می‌شود که معنای حقیقی حیات مراد نیست و مراد، نجات بخشیدن و رهایی از مرگ است.

چهارم) آیه موردبحث «كَذلِكَ يُحْيِي اللَّهُ الْمَوْتَى» دلالت بر این دارد که مرده‌ای زنده شده و زنده شدن مردگان در قیامت امکان‌پذیر است.[١] در این آیه، کلمه «موتی» به معنای کسی است که حیات از او مفارقت کرده، درحالی‌که در دو آیه مورد استشهاد رشید رضا، کلمه موت بکار نرفته است.[٢] «كَذلِكَ يُحْيِي اللَّهُ الْمَوْتَى» بر احیای حقیقی بعد از مرگی که روح از آن سلب می‌شود، دلالت دارد و احیای حکمی که با شناختن قاتل حاصل می‌شود، مراد نیست. اگر سخن عبده و رشید رضا درست بود، تقریر احیای مردگان برای بعث و جزا، با این نوع از احیای حکمی مجازی صحیح نبود.[٣]

[١] - ر. ک. مسعود تاج آبادی، المنار درآینه المیزان، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۹۲، ص ۲۴۱.

[٢] - ناصربن عبد الکریم العقل، الاتجاهات العقلانیه الحدیثه، سلسله الرسائل الجامعیه (۱۳) ریاض: دار الفضیله، ۱۴۲۲، ج ۱، ص ۲۰۷.

[٣] - محمود شلتوت، تفسیر القرآن الکریم، الاجزاء العشرة الاولی، ص ۴۴-۴۵. درنقد سخن شلتوت ر.ک. رابطة العلماء السوریین (علمیه، دعویه، اجتماعیه) احد مکونات المجلس الاسلام السوری صالح سهیل حمودة«هل کان الشیخ محمد عبده مادياً منكراً للغيبيات و المعجزات و القصص القرآني؟» الثلاثاء ٢٨ رمضان ١٤٣٩.