معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ١٥٢ - چهارم) شکافته شدن دریا و عبور بنی اسرائیل

گفته وی برای ما مهم نیست که با تأویل گران پیرامون این آیه منازعه کنیم. هنگامی‌که می‌دانیم آن‌ها وقوع معجزات را مؤید انبیا (ع) می‌دانند، سخن بین ما و ایشان ابتدا در قدرت الهی و اراده او، سپس در اثبات اصل وحی و ارسال رسولان است.[١]

رشید رضا ضمن نقل‌قول از تفسیر اصبهانی[٢]، حرف جر «باء» در سخن خداوند «وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ» را برای سبب و یا ملابست می‌داند و نه به معنای آلت و ابزار. در تفسیر اصبهانی دو وجه برای «باء» در سخن خداوند «وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ» ذکرشده: یکی آن‌که شکافته شدن دریا با عبور بنی‌اسرائیل بوده و دیگری به سبب و به خاطر بنی‌اسرائیل حاصل‌شده است.[٣]

نکته:

مبنای عبده در معجزات این است که پیامبر در وقوع معجزه دخالتی ندارد که در قسمت فاعل معجزه بدان پاسخ داده شد. بر این اساس، مفسر به هدف آیه که بیان قدرت و اراده خداوند است، تمرکز می‌کند و مستند وی در قبول معجزه حضرت موسی (ع) ترکیب کلمات در آیه، ذکر داستان در تورات و سخت بودن تأویل در رد معجزه است.

[١] - محمد رشید رضا، المنار، ج ۱، ص ۳۱۶.

[٢] - ابومسلم محمد بن بحر اصفهانى (٢٥٤ - ٣٢٢ ه. ق.) ازمفسّران معتزله.

[٣] - محمد رشید رضا، المنار ، ج‌١، ص ۳۱۷.