معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ١٤٦ - اول) عصای حضرت موسی (ع)

عباس و قتاده و سدی و حسن بصری که عصای موسی جادوهای به‌کاررفته را بلعید، مطابق است. این ماجرا در سفر خروج تورات مفصل واردشده است. پس آن‌ها این مطلب را از یهود شنیده‌اند و این خرافات از اسرائیلیات است.

اگر «ما» مصدری باشد، معنی چنین می‌شود که عصای موسی (ع) به‌سرعت عمل دروغ و تدلیس و فریب ایشان را نابود کرد؛ چه‌کارشان با حرکت‌های پنهان و سریع[١] و چه‌کارشان به دلیل گرم شدن جیوه داخل طناب باشد. بنابراین تعبیر، مار باعث بیرون آمدن جیوه از طناب و آشکار شدن حیله ساحران شد. عصای موسی (ع) به‌سرعت تمام افکار، عقاید، تزویر، مهارت و اوهام مردم را نابود و جادوی ساحران را آشکار کرد. [٢]

و) بنا به نظر شیخ محی‌الدین عربی چشمان مردم دید که عصا و طناب بر اصل خود باقی ماندند. اگر عصای حضرت موسی (ع) آن‌ها را بلعیده بود، این قضیه بر آن‌ها مشتبه می‌شد؛ زیرا مردم دیدند که ساحران و حضرت موسی (ع) امر عجیبی را پدید آوردند لکن یکی از این دو کار عجیب، قوی‌تر از دیگری بود و بر مردم مخفی بود و این منافات ندارد که هر دو از یک جنس باشند. مردم دیدند که طناب و عصای ساحران فقط طناب و عصایی بدون حرکت هستند اما عصای حضرت ماری است که حرکت می‌کند و این چیزی بود که حق را از باطل مشخص کرد و آیت الهی و حیله‌های ساختگی بدان شناخته شد. عصای حضرت موسی (ع) به‌سرعت

[١] - لقف: به سرعت آن را گرفت. تلقف ما یافکون: بادهان تناول کردند و با سرع آن را بلعیدند. ر.ک. فخر الدین بن محمد، طریحي، مجمع البحرین، ج ۵ ص ۱۲۱.

[٢] - محمد رشید رضا، المنار، ج ۹، ص ۶۸.