معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ١٤٥ - اول) عصای حضرت موسی (ع)

ج) بنا بر آیه «قالَ إِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِها إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ»[١] فرعون به حضرت موسی (ع) گفت اگر به نشانه و معجزه‌ای مؤید هستی آن را بیاور. موسی (ع) بی‌درنگ عصایش را انداخت و ناگهان مار بزرگی آشکار گشت. کلمه «مبين» در آیه «فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ»[٢] بیانگر آن است که اژدها و مار حقیقی بود و در مقابل دیدگان آن‌ها حرکت می‌کرد و آن غیر از کار ساحران بود که در خیال مخاطبان تصرف می‌کنند و بینندگان گمان می‌کنند که مار درحرکت است.[٣] تبدیل عصا به مار، معجزه الهی و حقیقی بود.

د) مراد از آیه «أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ»[٤] این است که همانا آشکار شدن بطلان سحر ساحران و ادراک ناگهانی ایشان از حقیقت معجزه موسی (ع) و همچنین آگاهی‌شان از الهی بودن آن معجزه و عدم دخالت مخلوق در وقوع آن، عقول ساحرین را به‌یقین و قلوبشان را به ایمان نزدیک ساخت.[٥]

ه) در آیه «فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ»[٦] کلمه «ما» یا موصول و یا مصدری است. اگر «ما» به معنی اول باشد با ظاهر لفظ و با گفته‌ شماری از مفسرین مثل ابن

[١] - اعراف ۱۰۶ فرعون گفت اگر از راستگویانی و معجزه‌ای آورده ای، آن را به میان بیاور.

[٢] - اعراف ۱۰۷.

[٣] - محمد رشید رضا، المنار، ، ج ۹، ص ۴۴.

[٤] - اعراف ۱۲۰.

[٥]- محمد رشید رضا، المنار، ، ج ۹، ص ۶۹.

[٦] - شعراء ۴۵. پس موسی عصایش را افکند، ناگاه آن چه را جادوگران بانیرنگ [و به صورت غیر و اقعی] ساخته بودند، بلعید.