آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٧٥ - تفسير
«و چهار پايانى كه پشت آنها غدقن ميشد مانند بحيره و سائبه و حاميه و چهار- پايانى كه بىنام خدا و بنام بتها ميكشتند، و گفتند براى حج سوار آنها نميشدند و بخدا دروغ مىبستند و او سزاى دروغشان را ميدهد.
و ميگفتند آنچه در شكم اين چهارپايانست كه بچههاى شكمى بحيره و سائبه بودند ويژه مردان ما است و بر زنهامان حرام است اگر زنده زايند و اگر مرده آيند همه در آن شريكند چه مرد و چه زن، البته سزاى اين شرح و حكم ناحق آنها را ميدهد كه از دروغ حلال و حرام بخدا بستند «زيرا او حكيم است و پر دانا» زيان بردند آنان كه فرزندان دختر خود را از كم خردى بنادانى كشتند، و آنچه خدا روزيشان كرده بود بنام بحيره و مانندش بر خود حرام كردند بدروغ بستن بر خدا، البته گمراه بودند و براه حق نبودند.
و آفريده چهار پايانى براى بار برى و فرش در تفسيرش چند وجه است.
١- بار بر شتران بزرگند و فرش خرد آنها كه بزمين نزديكند مانند فرش گسترده ٢- بار بر شتر و گاو است و فرش گوسفند ٣- بار بر هر باركشى است از شتر و گاو و يابو و استر و خر و فرش گوسفند است، اين از ابن عباس روايت شده و گويا معتقد شده كه سم داران هم بتبع در انعام واردند.
٤- مقصود انتفاع بباربرى است و خواباندن بر زمين براى سربرى و منظور از فرش كردن خواباندن براى ذبح است.
٥- مقصود از فرش آن فرشها است كه از پشم و موى آنها آماده شوند يعنى برخى چهار پايان باربرند و از برخى آنها كرك و پشم گيرند و فرش سازند و گفتند: فرش بافته از مو و پشم و كرك است، و دليل است بر جواز بار كردن هر كدام باربرند و ذبح هر كدام خوردنى هستند يا فرش سازى از پشم و كرك و مويشان (مجمع البيان ٤: ٣٧٦) «كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ» طبرسى- ره- در (ج ٤ ص ٣٧٧) مجمع گفته: يعنى حلال شماريد خوردن هر آنچه خدا بشما داده و از آنها غدقن نكنيد چون مردم جاهليت