آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٧٤ - تفسير
است براتان چهار پا: شتر گاو و گوسفند.
٢- مقصود بچههاى شكمى چهارپايانست كه در درون مادران باشند هر گاه مو برآوردند و مادرشان را سر بريدند و آنها مردهاند همان ذكاة آنها است و اين از امام پنجم و ششم ٧ روايت است.
٣- مقصود از بهيمه انعام چهارپايان وحشى است و گاو كوهى و گورهخر و بهتر اينست كه همه منظور باشند- پايان- و آيه دليل است بر حلال بودن گوشت بهائم بلكه همه اجزاء آنها و بلكه هر سودى از آنها جز آنچه دليل بيرون كرده «و جعلوا» يعنى مشركان عرب براى خداوند از آنچه آفريده از زراعت و چهارپا بهرهاى را نهادند و گفتند اين از آن خدا است بپندار آنها بىفرمان از خدا و اين از آن بتها است «پس آنچه از آن بتها است بخدا نرسد و آنچه از آن خدا است به بتها رسد» روايت است كه بهرهاى از زراعت و نتاج را براى خدا ميداشتند و در پذيرائى مهمان و مستمندان بكار ميزدند و بهرهاى براى بتها ميداشتند و بنگهبانان آنها ميدادند و براى آنها قربانى ميكردند و آنگه آنچه براى خدا بود اگر بهتر ميشد با بهره بتها عوض ميكردند و اگر مىديدند بهره بتهاشان بهتر است بدانها وامينهادند براى مهرورزى بدانها، و عذر مىآوردند كه خدا بىنيازتر است.
در مجمع از ائمه ما روايت كرده كه اگر بهره بتها ببهره خدا قاتى ميشد برش ميگرداندند و اگر بهره خدا به بهره بتها قاتى ميشد آن را وامينهادند و ميگفتند خدا بىنيازتر است، و اگر آب بهره خدا ببهره اصنام واميشد آن را نمىبستند و اگر برعكس ميشد جلوش را مىبستند و ميگفتند: خدا بىنيازتر است و چه بد قضاوت ميكردند.
«و ميگفتند: اين چهارپايان و زراعت غدقن است و نخورانيم جز بكسى كه خواهيم» مقصودشان خدمتكار بتان و مردان بود نه زنان. اين پندار آنها بود بىدليل