آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦ - اخبار باب
و سينه تيزى دارد تا نتواند بآسانى هوا را بشكافد مانند پوزه كشتى براى شكافتن آب دريا و در بالها و دمش پرهاى بلند و سفت است براى پريدن و همه پيكرش پر دارد تا هوا در آن درآيد و سبكش كند.
و چون مقدرش شده دانه و گوشت خوراكش باشد و آنها را يكباره ببلعد دندان ندارد و نوك سخت و برنده دارد تا خوراك برگيرد و گلوگير نشود، و چون بىدندانست و دانه درست بلعد و گوشت خام حرارت فزونى در درون دارد كه آنها را هضم ميكند و نياز به جويدن نداشته باشد.
و از اينجا عبرت بگير كه هسته خرما و جز آن از درون آدمى درست برون آيند ولى در درون پرنده هضم شوند و اثرى از آنها ديده نشود، و بچه از تخم آرد و نزايد تا بواسطه فرزند شكمى از پرش نماند، و همه وضع آفرينش او مناسب وضع زندگى او است، وانگه اين پرنده گردان در فضا يك هفته و دو هفته و بسا سه هفته روى تخم خود بخوابد تا جوجهاش درآيد وانگه باد در دهانش دمد تا چينه دانش براى خوراك وسعت يابد وانگه آن را بپرورد و خوراك دهد تا بخود زندگى كند.
چه كسى او را واداشته دانه برچيند وانگه آن را از چينه دانش در آورد و بجوجه خود خوراند، براى چه اين رنج را ميكشد و انديشهاى ندارد و در جوجهاش آن آرزو را كه آدمى در فرزند خود دارد ندارد كه عزت و كمك و ماندن نام باشد و اين يك علت خود ناآگاه دارد و آن بجا ماندن نژاد است كه خود لطفى است از خدا تعالى ذكره.
مرغ خانگى را نگر كه چگونه براى جوجه آوردن در هيجان آيد با اينكه نه تخم فراهمى دارد و نه لانهاى آماده بدين نشان كه انگيخته شود و باد كند و قزقز كند و چيزى نخورد تا تخم برايش فراهم كنند و روى آن بخوابد و جوجه كند.
و اين جز براى ماندن نژاد نباشد، كيست كه بىانديشه در او ويرا بدان واداشته جز طبع آفرينش او.
عبرت گير از آفرينش تخم كه زردى بسته دارد و سفيدى رقيق كه برخى