آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨ - اخبار باب
سه دسته از جانداران و آفرينشى كه دارند و در آنست بهى هر كدامشان، و چون آدمى بايد هوشمند باشد و هنر ساختمان و درودگرى و صنعت و دوخت داشته باشد و جز آنها را، مشتهاى بزرگ با انگشتان كلفت باو دادند تا بتواند هر چيز را در مشت گيرد و بكار صنعت پردازد، جانوران گوشت خوار كه بايد زندگى آنها از شكار بگذرد پنجههاى نازك و چنگال دار دارند و منقارهاى تيز كه بتوانند شكار گيرند و هنر را نشايند، و گياهخواران كه نه هنر دارند و نه شكارچى باشند، برخى سم دارند تا از سختى زمين نگهشان دارد هنگام چرا و برخى سم شكافته دارند چون كف پا كه بر زمين استوار گردد و آماده باشند براى سوارى و باربرى.
بينديش در آفرينش گوشتخواران كه دندانهاى تيز و چنگال سخت دارند و آروارههاى پهن كه براى گوشتخوارى سزد و ابزار شكار آنها باشد، همچنان پرندههاى درنده نوكها و چنگالهاى آماده كارشان دارند و اگر بوحوش نوك داده بودند نيازى بدان نداشتند زيرا نه شكار كنند و نه گوشت خورند، و اگر درندهها سم داشتند از ابزارى كه بدان نياز دارند براى شكار و زندگى بر كنار بودند آيا نبينى بهر دو دسته داده شده آنچه سازگار با زندگى رسته او است بلكه بازيست و بهى او.
بنگر بچهار پايان كه خود بخود دنبال مادرانشان روانند و نيازى بدوش گرفتن و پرورش ندارند مانند نوزادان آدمى و براى آنكه مادرانشان چون مادران آدمى نرمش و علم پرورش و نيروى برگرفتن با مشت و انگشت ندارند بآنها نيروى خيز و خودكارى دادند.
و همچنان بسيارى از پرندهها را چون مرغ و دراج و كبك بينى كه تا از پوست درآمدند دانه برچينند، و آنچه از آنها كه ناتوانست مانند جوجه كبوتر و يمام مادرى مهربان دارند كه خوراك آنها را در چينهدان خود بياورد و بكام آنها نهد و پيوسته بدانها خوراند تا خودكار شوند و خود خوار، از اين رو بكبوتر فرزندان بسيار مانند مرغ خانگى روزى نشده تا بتواند جوجه خود را بپرورد