آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٦٢ - اخبار باب
از برخى علماء ما نقل كرده كه اخته كردن حيوان حرام است گفته اولى نزد من دورى از آنست، ولى مكروه است نه حرام، زيرا ملك آدمى است و هر چه خواهد با آن تواند كه صلاحش باشد و آنچه در اين باره رسيده حمل بر كراهت شود نه حرمت ٢- در قرب الاسناد: ١٣١-: بسندش از يونس بن يعقوب كه از امام هفتم ٧ اخته كردن گوسفند را پرسيدم فرمود: باكى ندارد.
٣- در كافى- ٥: ٤٩ فروع-: بسندى تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله كه چون پاكش شما در سرزمين دشمن واماند بايد او را سر برد و پى نكند.
٤- و از همان بسند پيش كه امام ششم ٧ ميفرمود: در روز جنگ موته جعفر بن ابى طالب سوار بر اسبى بود و چون بدشمن رسيد پياده شد و اسب خود را پى كرد با شمشير و آن نخست اسب بود كه در اسلام پى شد.
در محاسن- ٦٢٤- مانندش آمده بيان: دلالت دارد بر جواز پى كردن در حال ضرورت.
٥- در مجالس شيخ: بسندى از امام ششم ٧ كه پيره مرد عابدى در بنى اسرائيل بود و خدا را ميپرستيد، در اين ميان كه در نماز و عبادت بود، دو پسر بچه ديد كه خروسى گرفتند و پرهاش را ميكنند بعبادت پرداخت و آنها را باز نداشت، و خدا بزمين وحى كرد كه بندهام را فرو بر و زمينش بدردون فرو برد تا هميشه.
بيان: دردون را در كتب لغت نيافتيم و گويا نام يك طبقه از زمين يا زمين يا دوزخ است، و دلالت دارد كه زيانزدن بجانوران بىمصلحتى روا نيست و بايد كودكان را از آن باز داشت، و تاكيد اكيدى دارد در باره امر بمعروف و نهى از منكر.
٦- در محاسن- ٦٣٤- بسندش تا امام پنجم كه بد داشت اخته كردن دابهها را و واداشتن آنها را بهمدگر.
٧- در نوادر راوندى: ٣٤-: بسندى از موسى بن جعفر ٧ از پدرانش كه مردى از نجران در غزوهاى همراه رسول خدا ٦ بود و اسبى داشت، و رسول خدا به شيهه آن انس داشت و آن را نيافت و نزد آن مرد فرستاد كه اسبت چه كرده؟ گفت