اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣٢

سخن خود را نگهدارد، مردم از شرش خلاص باشند، و ميان خود و مردم بانصاف رفتار كند و داورى نمايد.

در كافى (ج ٢ ص ٢٣٤) بسندش از امام صادق ٧ مانندش آمده (با اندك اختلافى در تعبير).

بيان: درونش درست باشد، باين كه ظاهر و باطنش يكى باشد و دو رو نباشد، يا در دلش عقيده و نيت خوب و پاك باشد.

با مردم بانصاف رفتار كند و داورى كند بسود آنان و زيان خود، و دوست دارد براشان هر چه براى خود دوست دارد و نخواهد براشان هر چه براى خود نخواهد.

١٧- (خصال ج ٢ ص ٣٨) در سفارش پيغمبر است كه اى على شايسته است مؤمن را هشت خصلت باشد، آرامى در برابر پيشامدهاى لرزاننده، صبر در بلا، شكر در خوشى، قناعت بدان چه خدايش داده، ستم بر دشمنان نكند، ناروا براى دوستان بدوش نكشد، تنش را رنج دهد، و مردم را آسايش فراهم كند.

١٨- (خصال ج ٢ ص ١٣١) بسندش از امام صادق ٧ كه وصف مؤمن قوت در دين است و حزم با نرمش، ايمان با يقين و حرص در فهم و دانش، نشاط در رهنمائى و نيكى درست، خوددارى در شهوت و دانش، بردبارى، شكر در نرمى و سخاوت بجا و درست، ميانه‌روى در توانگرى و تحمل در ندارى، گذشت با قدرت، و طاعت در نصيحت، پارسائى با رغبت و حرص در جهاد، نماز با شغل و صبر در سختى.

در تند بادها سنگين است، و در بد آمدها شكيبا، در خوشى شاكر است و غيبت نكند و كبر نورزد و ستم نكند و اگر ستم ديد صبر كند، و قطع رحم نكند، سست نباشد و كج خلق نباشد (سخت دل) چشمش پيش از او نرود، و شكمش او را رسوا نكند و فرجش بر او چيره نشود، بمردم حسد نورزد و تنگ نگيرد و تبذير نكند و اسراف ننمايد و ميانه‌رو باشد، يار ستمديده و مهربان بر مستمند است، خود را رنج دهد و مردم از او در آسايشند، دل بعزت دنيا نبندد و از زبونى بيتابى نكند، مردم همه دنبال مقصدى باشد، و او را هم مقصدى بخود واداشته، در بردباريش كاستى نبيند و در رايش سستى و نه در دينش‌