اخلاص دارنده در دينندى براى او (٥- البينه) كه شرك نياورند بدو و از هر كيش باطل رو آرند به يكتاپرستى او آنست كيش پايدار، آنانند بهترين آفريده‌ها، در اخبار است كه آنان على ٧ و شيعه اويند (رجوع كن به سعد السعود: ١٠٨) اخبار باب:

١- كافى (ج ٢ ص ٤٧) بسندش از امام صادق ٧ كه شايسته است در مؤمن هشت خصلت باشد: سنگين و آرام باشد در برابر پيشامدهاى لرزاننده، شكيبا باشد در بلا ديدن، شكرگزار باشد در آسايش و خوشى، قانع باشد بدان چه خدا روزيش كرده، بدشمنانش ستم روا ندارد، و براى دوستانش ناروا نكند، تن خود را در رنج اندازد، و مردم از او در آسايش باشند. راستى دانش دوست مؤمن است، بردبارى وزير او و خرد فرمانده لشكر او، و نرمش برادرش، و نيكى كردن پدرش.

در كافى (ص ٢٣٠) بسندش مانندش آمده.

و در خصال (ج ٢ ص ٣٨) بدو سند و در تمحيص از آن حضرت مانندش آمده.

بيان: نزد پيشامدهاى لرزاننده و فتنه‌ها كه مردم را ربايند و در دين شك كنند و بسا كافر شوند.

شكيبا باشد نزد بلا كه آزمايش شود بدان خوب باشد يا بد و بيشتر در بد بكار رود و در اينجا هم همان است.

شكيبائى خود دارى است بر كارهاى دشوار و رخ دادهاى ناهموار، و بى‌اعتراض بر آنها كه مقدرند، و شكوه نكردن و بيتابى نداشتن و آن بزرگترين خصلت ايمانست.

شاكر باشد در فراوانى از نعمت و فراوانى وسعت عيش، و شكر اعتراف بنعمت است از برون و درون با شناخت بخشنده آن و بكار بردنش در آنچه فرموده، و شكور بسيار شكركننده است و قناعت كن بدان چه خدايش روزى كرده و آز او را بدنبال مال حرام نكشاند و بلكه شبهه‌ناك و عمر را در باره گرد آوردن آنچه بدان نياز ندارد نگذراند.