اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٤ - باب دوازدهم سختى گرفتارى مؤمن و علت آن و فضيلت بلا
از دين برگردند زيرا خدا براى كافر فراهم كرد آنچه راهى بدان نبود، و بر مؤمن دشوار كرد آنچه آسان بود، و خدا بفرشتههاى آسمان و پيغمبر آن زمان وحى كرد در زمين، كه راستش منم خداى كريم، با فضل و توانا، هر چه دهم زيانم ندارد، و هر چه دريغ كنم مرا نكاهد، و بكسى باندازه ذره ستم نكنم.
براى كافر دست يافتن بآن ماهى را بيوقتش آسان كردم بپاداش كار نيكى او، زيرا مرا بايد كه كار نيك كسى را بىمزد نگذارم تا او در رستاخيز آيد و حسنه در نامه عمل خود نيارد و بسزاى كفرش بدوزخ رود، و عابد را از آن ماهى معين دريغ كردم براى گناهى كه كرده بود، و خواستم از آنش بجلوگيرى از اين خواهش پاك كنم و بنا بود كردن اين دارو تا بيگناه نزد من آيد و ببهشت رود.
بيان: تو ماندنىتر نيستى از گور خوابيدهها بسا بدين معنا است كه خدا تو را در دنيا جاويدان نساخته و وسيله مرگت آماده است و بايد بميرى، يا اينكه ماندن تو در دنيا با اين بيمارى مانند زنده بودن آنها كه در گورند نشد نيست.
٤٩- تفسير امام: رسول خدا ٦ فرمود: شگفتا بر بنده مؤمن شيعه محمد و على ٨، اگر در دنيا بر دشمنانش پيروز شود خير دو جهان را برد، و اگر در دنيا محنت كشد، در ديگر سرا پساندازى دارد كه محنت دنيايش در برابر آن همه نعمت ديگر سرا ارزشى ندارد، و همچنين شگفتا از بنده مخالف يا خانواده كه اگر در دنيا سركوب شود و در برابر مؤمنان شكست خورد، عذاب دو جهان برد، و اگر مهلت يابد و عذاب او پس افتد، در ديگر سرا عذابهاى عجيب و كيفرهاى گوناگون كشد كه آرزو كند كاش در دنيا مسلمان بود و نعمتهاى دنيا در برابر آن عذابها ارجى ندارند.
اگر خوشنعمتترين مردم دنيا و پرعمرترين از مخالفان روز رستاخيز يك بار در دوزخ فرو شود و از او پرسند آيا نعمتى را برخوردى؟ گويد: نه، و اگر بدزندگانىتر مردم دنيا و بلاكشتر آنها از موافقان و شيعه ما روز رستاخيز يك بار در بهشت اندر شود و از او پرسند، سختى ديدهاى هرگز، البته گويد: نه، چه گمان داريد در باره