اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٤ - باب نهم اصناف مردم در ايمان

شماره ١٢ گذشت).

١٩- معانى الاخبار (٢٣٩) از امام صادق ٧ است كه هر كه در مسلمانى زاده عربى است و هر كه پس از بزرگى در سال آن در آمده مهاجر است و هر كه اسير شده و آزاد شده مولى است، و آزاد كرده مردمى از خود آنها است.

٢٠- محاسن (٨٩) بسندش از اسحاق بن جرير كه امام صادق ٧ بمن فرمود:

عموزاده‌ات نزدم آمد گويا يك اعرابى ديوانه است يك سردوشى و لباده و دو جفت نعل در دست داشت و بمن گفت: مردم در باره تو سخنها گويند، گفتم: تو عرب نيستى؟ گفت: چرا، گفتم: عرب على را دشمن ندارد وانگه باو گفتم: شايد تو حوض كوثر را دروغ دانى، هلا بخدا اگر او را دشمن دارى و بر سر حوض بر او درآئى البته از تشنگى خواهى مرد.

بيان: سخنها گويند: در باره امامت تو يا چيزهاى ديگر.

٢١- تفسير عياشى بسندش كه مردى از امام صادق ٧ از تفسير اين آيه پرسيد (٥٤- المائده) بزودى آورد خدا مردمى كه دوستشان دارد و دوستش دارند، رامند براى مؤمنان و گردن فرازند بر كافران.

فرمود: آن مردم موالى باشند.

بيان: موالى همان عجم باشند.

٢٢- كتاب استدراك: بسندش از منصور بن حازم كه شنيدم امام صادق ٧ ميفرمود: ما عرب باشيم، و شيعه ما موالى، و ديگر مردم مگس دم باد.