اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٠ - باب دوازدهم سختى گرفتارى مؤمن و علت آن و فضيلت بلا
٣٩- علل الشرائع (ج ٢ ص ١٤٧) بسندش از امام صادق ٧ كه صاعقه بمؤمن نرسد و مردى باو گفت: ما ديديم يكى در مسجد الحرام نماز ميخواند و باو دچار شد.
فرمود ٧: راستش او تير بكبوتران حرم مىزد.
و بهمين سند آورده كه فرمود: صاعقه بمؤمن و كافر هر دو رسد و بكسى كه در ذكر خدا باشد نرسد.
بيان: تير ميزد بكبوتر حرم، دلالت دارد كه منظور از مؤمن در آغاز خبر، مؤمن كامل است كه روايت آينده دليل آنست، و بسا آنكه صاعقه زده مؤمن نبوده و امام صلاح در اظهار آن نديده و آن را بكارش وابسته و يكم روشنتر است.
٤٠- علل الشرائع (نيافتيم) بسندش از محمد بن قيس كه شنيدم ابى جعفر (ع) مىفرمود: دو فرشته از آسمان بزمين فرو شدند و در هوا بهم برخوردند، يكى از ديگرى پرسيد، براى چه فرو شدى؟ گفت: خدا مرا فرستاده بدرياى ايل تا ماهى را برانم براى جبارى كه دلش از ماهيهاى آن دريا خواسته و ماهى را بماهيگير آن دريا برانم تا بگيرد و خدا آرزوى او را برآورد كه كافر است، تو براى چه فرستادهاى؟ گفت:
براى كارى عجبتر از كار تو مرا فرستاده بسوى يك بنده مؤمن روزهدار شب زنده دار كه آواز و دعايش در آسمان شناخته است تا وارو كنم ديگى كه براى افطارش پخته تا خدا آزمايش مؤمن را بپايانش رساند.
توضيح: گويا ايل نام دريا است و آن در لغت شناخته نيست (اشتهى عليه) در نسخهها چنين است و مىشود مقصود اين باشد كه آن را از خدا خواسته و باو اعتماد كرده و آن مخالف با كفرش نيست مانند دعا كردن فرعون.
٤١- علل الشرائع (ج ٢ ص ٢٤٨) بسندش از امام صادق (ع) كه چون خدا عز و جل خير بندهاى خواهد و او گناهى كند فورا كيفرش دهد و يادآور آمرزشخواهيش كند، و چون خدا عز و جل بد بندهاى خواهد و او گناهى كند نعمتى در پيروى گناهش باو دهد تا آمرزش را فراموش كند و بگناه ادامه دهد، و اينست قول خدا عز و جل