و مانند كرده بلاء نازل بر مؤمن را بباران نازل بر زمين از چند راه كه شتاب و بر جا ماندن پس از نزول است و پر سودى و حيات بخشى چه كه بلاء مؤمن زندگى جاويد آرد و باران زندگى بر زمين تراود.

٣٠- كافى (ج ٢ ص ٢٥٩) بسندش از يونس بن عمار كه بامام صادق ٧ گفتم: اين كه بر چهره من بر آمده مردم پندارند خدا دچار نكند بدان بنده‌اى را كه بدو نياز بندگى دارد، فرمود بمن هر آينه مؤمن آل فرعون انگشتانش چلاق بود، و پيوسته ميفرمود: همچنين- و دستش را دراز ميكرد- و ميگفت آن مؤمن آل فرعون: اى مردم پيرو باشيد رسولان را وانگه بمن فرمود: چون ٣/ ١ پايان شب باشد در آغازش وضوء ساز بنماز شبت كه ميخوانى بايست، و چون در سجده آخر دو ركعت اول باشى در همان سجده بگو اى والا اى بزرگ، اى بخشنده‌اى مهربان، اى شنواى دعا، اى بخشنده نيكيها رحمت فرست بر محمد و خاندانش و بده بمن خير دنيا و ديگر سرا آنچه تو را سزد، و بگردان از من بدى دنيا و ديگر سرا كه تو را سزد، و ببر از من اين درد را- و نام درد را ببر- مرا بخشم آورده و اندوهم داده و در دعا اصرار ورز، گويد بكوفه نرسيدم تا خدا همه آن درد را از من برد: بيان: ظاهر اينست كه نمود پيسى در چهره‌اش پديد شده بود، و بسا كه خوره و ياد مؤمن آل فرعون براى اينست كه چون روا باشد گرفتارى مؤمن به خوره گرفتاريش به پيسى رواتر است چون خوره سخت‌تر و بدتر است، ولى نام مؤمن آل فرعون در اين خبر شايد اشتباه راوى باشد يا نسخه بردارها زيرا اين آيه در داستان آل يس است چنانچه در همين باب (شماره ٤٠) گذشت و بسا دو توجيه براى آن شده:

١- فرعون در اينجا فرعون عيسى ٧ است كه زورگوى انطاكيه بوده هنگام‌