اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٥٧ - باب دوم در اينكه مؤمن بنور خدا مينگرد بهر چيز و در اينكه خدايش از نور خود آفريده
پدرش نور و مادرش رحمت است، استعاره است و مقصود شدت ارتباط او است با نوار و رحمتهاى خدا تا آنجا كه گويد پدر و مادرش نور و رحمتند يا نور كنايه از سرشت است و رحمت از روح يا بعكس.
٢- بصائر (ص ٨٠) بسندش از معاوية بن عمار كه بامام ششم ٧ گفتم قربانت اين حديث كه از شما شنيدم چه معنا دارد؟ فرمود: چه باشد؟ گفتم: مؤمن بنور خدا نگرد. فرمود: اى معاويه راستش خدا مؤمن را از نور خود آفريده و برحمتش رنگين كرده (تا آخر روايت شماره ١).
در فضائل الشيعه صدوق (١٥٠) بسندش مانندش آمده.
٣- بصائر: بسندش از امام صادق ٧ كه خدا براى ما شيعهاى ساخته از نورش و فرو برده در رحمتش و پيمان ولايت ما را روزى كه خود را بدانها شناسانده از آنها گرفته و او است پذيرا از نيكو كارشان، و گذشتكننده از بدكارشان، هر كه نميرد بكيش آنان نپذيرد از او حسنهاى و نگذرد از هيچ گناه او.
٤- بصائر ٣٥٧: بسندش تا رسول خدا ٦ كه بپرهيزيد از فراست مؤمن زيرا او بنگرد بنور خدا وانگه اين آيه را خواند: راستى در آن نشانهها است براى هوشمندان (٧٥- الحجر).
٥- بصائر ٣٥٧: بسندش از امام باقر ٧ در تفسير قول خدا: راستى در آن نشانهها است براى هوشمندان فرمود آنان امامانند، رسول خدا ٦ فرمود:
بپرهيزيد از هوش مؤمنى كه او بنور خدا نگرد كه خدا فرموده: راستى در آن نشانهها است براى هوشمندان.
٦- محاسن ١٣١: بسندش از سليمان جعفرى از امام رضا ٧ (نزديك بمضمون حديث شماره ١).
٧- محاسن: بسندش از ثمالى از امام باقر ٧ كه راستى خدا تبارك و تعالى روان كرده در كالبد مؤمن از بوى روح اللَّه و خداست تبارك و تعالى كه فرمايد مهربانند