اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠ - باب اول باب فضل ايمان و كليات شرايط آن

امير مؤمنان ٧ كه خدايش محبوب مؤمنان ساخته و مودت و ولايتش را بر خلق فرض كرده.

كارهاى خوب كرده (٧٥- طه) در دنيا و درجه‌هاى بلند دارد ارجمند كه بهشتهاى عدنست چون پاكند از چرك كفر و گناه.

براى كسى كه توبه كند (٨٢- طه) از شرك و بگرويده بآنچه بايدش و رهيافته بولايت اهل بيت چنانچه در اخبار بسيارى است كه برخى گذشته و برخى آيد ان شاء اللَّه.

و او مؤمن است (٩٤- الأنبياء) بخدا و رسولانش و كوشش او هدر نرود و در نامه عملش نوشته باشد. و ميكند هر چه خواهد (١٤- الحج) از پاداش دادن به يكتا پرست خوب و كيفر مشرك و جلوگيرى ندارد.

بگفتار خودش (٢٣- الحج) بقولى گفتار آنانست كه: سپاس از آن خدائى كه نويدش را براى ما انجام داده يا كلمه توحيد است و على بن ابراهيم گفته: توحيد و اخلاص است، راهنمائى شدند براه پسنديده بقولى آنكه خودش پسند است و يا سرانجام آن كه بهشت است يا حق است و يا مستحق سپاس بذات خود كه خداست و راه او اسلام است.

و در محاسن است از امام باقر ٧ كه آن همين روش شماها اماميه است.

و در كافى (ج ١ ص ٤٢٦) از امام صادق ٧ كه آن حمزه، جعفر، عبيده، سلمان، ابو ذر، مقداد و عمارند كه رهنمائى شدند بسوى امير مؤمنان ...

و روزى كريم (٥٠- الحج) بقولى كريم هر نوعى آنست كه فضائل آن را دارا است.

بسوى راه راست (٥٤- الحج) على بن ابراهيم گفته امام راستين.

البته كه رستگار شدند مؤمنان (١- المؤمنون) در كافى (ج ١ ص ٣٩١) از امام باقر ٧ فرمود ميدانى كيانند؟ گفته شد شما داناتريد فرمود: رستگارند