يا دو روئى كه كشتار با او را جهاد در راه خدا شمارد، يا مؤمنى كه بر او حسد برد، وانگه فرمود: اما آن آخرى از همه سخت‌تر است، چون ميگويد و باور مى‌شود بر زيان او و گويند اين خود از برادران او است، پس از اين چه زيستى براى مؤمن باشد؟ ٦٦- تمحيص: بسندش از امام صادق ٧ كه اگر مؤمن ميدانست در آسيبها چه ثوابى دارد آرزو ميكرد تا قيچى شود تنش با قيچى‌ها.

٦٧- تمحيص: از عبد اللَّه بن مبارك كه شنيدم امام صادق ٧ ميفرمود:

كه چون بلا را با بلا افزايند از بلا عافيت باشد و از آن حضرت ٧ كه اگر آزمايشى بشما رسيد شكيبا باشيد، همانا خدا بلا دهد بمؤمنان، و پيوسته برادران شما اندكند، هلا كمتر مردم محشر مؤمنانند.

بيان: بلا عافيت شود، شايد مقصود اينست كه در سختى بلا و پياپى بودنش اميد گشايش ميرود كه خدا فرموده (٥- الانشراح) راستى با دشوارى آسانى است.

٦٨- تمحيص: از معاوية بن عمار كه شنيدم امام صادق (ع) ميفرمود: نباشد مؤمنى جز كه يادآورى شود با بلائى كه در هر چهل روز باو رسد، يا بدان چه در مالش و فرزندش رخ دهد تا خدا بدان ثوابش دهد، يا باندوهى كه نداند از كجا است؟ ٦٩- تمحيص: بسندش تا رسول خدا ٦ كه راستى خدا نوازش كند بنده مؤمنش را بهر نوع بلا، چنانچه نوازش كند اهل خانه را آقاى آنها بخوراكهاى خوب و تازه ...

٧٠- تمحيص: بسندش از امام صادق ٧ كه مؤمن بدر نرود از يكى از سه تا و بسا هر سه بر او فراهم شوند: يا شريك خانه‌اى دارد كه در را بروى بندد و آزارش دهد. يا همسايه‌اى كه او را آزارد، يا چيزى بر سر راه و نيازهايش كه او را آزارد و اگر مؤمنى سر كوهى باشد، خدا شيطان گمارد بر او و ايمانش را همدم او سازد تا نهراسد بسوى كسى.

٧١- در تمحيص: از امام صادق (ع) (مضمون حديث شماره ٤ آمده)