اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٠٣ - باب چهارم فطرت خدا سبحانه و رنگ آميزى او
اخبار باب ١- كافى (ج ٢ ص ١٤) بسندش از امام صادق ٧ در تفسير آيه «صبغة اللَّه» (١٣٨- البقره) فرمود: رنگ خدائى اسلام است، و در تفسير قول خدا عز و جل (٢٥٦- البقره) بتحقيق چنگ زده بحلقه استوارتر، فرمود: آن ايمان به خداى يكتا و بىشريك است.
بيان: بقولى بر پايه اين اخبار معنا و مورد آيه مخصوص خواص و مخلصان از مخاطبان صدر آيه است كه فرموده: بگوئيد گرويديم بخدا و آنچه بر ما نازل شد (٣٦- البقره) نه همه آدميزادهها و اين معنا دومى ندارد اگر اسلام بخضوع و گردن نهادن بامر و نهى خدا تفسير شود چنانچه آيد ان شاء اللَّه.
و بقولى «صبغة اللَّه» رنگ آميزى با هستى و آفرينش است و دادن هر چه بهر كه شود از صفات و غايات و جز آنها.
اينكه فرمود بچسبيده، خدا فرموده: هر كه كافر شود به طاغوت و باور كند خدا را چسبيده بحلقه استوارى كه نگسلد طاغوت را. در اخبار تفسير شده به شيطان و پيشوايان گمراهى و بهتر عموم آنست تا هر كه پرستيده شود جز خدا فرا گيرد بت باشد يا جلوگير راه خدا و ايمان بخدا يگانهپرستى و باور داشتن رسولان و امامانست كه اوصياء آنانند.
چسبيده بحلقه استوار، يعنى تمسك براه حق و دين درست كه بريدن ندارد، و تفسير آن بايمان در خبر گويا مقصود مانند كردن ايمان كامل است بحلقه استوار.
و بر آنچه در اخبار است كه مراد از طاغوت غصبكنندگان خلافت است مقصود اينست كه هر كه از پيروى پيشوايان گمراهى كناره كند و بگرود بدان چه از خدا رسيده در باره على ٧ و اوصيائش پس از او گرويده بخداى يگانه بىشريك و گر نه مشرك باشد چنانچه در معانى الاخبار (٣٦٨) آمده از پيغمبر ٦ هر كه خواهد بحلقه استوارى چسبد كه بريدن ندارد بولايت برادرم و وصيم على بن